AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

21.10.2018
Ειδήσεις

Ο καιρός μας

836ANTONIOU

Γράφει η Αναστασία Αντωνίου

Εικαστικός- Ζωγράφος

Από παιδιά, οι μεγαλύτεροι μας μάθαιναν να είμαστε σωστοί και καθώς πρέπει. Να φερόμαστε και να σκεφτόμαστε δηλαδή φυσιολογικά. Έτσι κι εμείς σαν παιδιά φανταζόμασταν πως σίγουρα υπάρχει ένα είδος ανθρώπου, του τέλειου, που πρέπει να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε για να μπορέσουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι άνθρωποι.
Μεγαλώνοντας όμως μαθαίνουμε από μόνοι μας πως κανένας μας δεν μοιάζει με τον άλλον. Και κυρίως, πως ο τέλειος άνθρωπος δεν υπάρχει. Όλοι είμαστε διαφορετικοί... Μια διαπίστωση πολύ μοναχική.
Κάποιοι άνθρωποι αυτό το γνωρίζουν ήδη από την στιγμή που έρχονται στον κόσμο. Ποιος μπορεί να πει πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι.
Άνθρωποι διαφορετικοί, άνθρωποι με αδυναμίες, άνθρωποι με χαρίσματα.
Ο Stephen Wiltshire γεννήθηκε στο Λονδίνο. Είναι ένας καλλιτέχνης που σχεδιάζει και ζωγραφίζει λεπτομερή πανοράματα πόλεων. Η μοναδικότητα του ξεδιπλώνεται μέσα από την τέχνη του και τις σπάνιες δεξιότητες του. Σαν παιδί εμφάνιζε καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του. Δεν είχε καθόλου ομιλία και δεν μπορούσε να κάνει σχέση με άλλους ανθρώπους. Ζούσε αποκλειστικά στον δικό του κόσμο. Στην ηλικία των 3 ετών διαγνώστηκε ο αυτισμός.
Στην ηλικία των 5 ετών ο Stephen στάλθηκε σε ειδικό σχολείο όπου το διδακτικό προσωπικό παρατήρησε ότι το μόνο παιχνίδι που απολάμβανε ήταν το σχέδιο. Οι εκπαιδευτές τότε τον ενθάρρυναν να μιλήσει αφαιρώντας του τις προμήθειες της τέχνης με αποτέλεσμα να μιλήσει και ο πρώτος του ήχος να είναι η λέξη «χαρτί». Σύντομα επικοινωνούσε με τον κόσμο μέσα από τα σχέδια του. Έμαθε να μιλάει πλήρως στην ηλικία των εννέα.
Είχε ιδιαίτερο και μοναδικό ταλέντο στην σκιαγράφηση σημαντικών κτιρίων του Λονδίνου. Η απόδοση του είναι τόσο λεπτομερής που έχει παρατηρηθεί ότι θυμάται με ακρίβεια μέχρι και τον αριθμό των παραθύρων από τους ουρανοξύστες. Σύντομα όλοι μιλούσαν για τον καλύτερο μικρό καλλιτέχνη της Βρετανίας.
Ένας από τους δασκάλους του έδειξε ενδιαφέρον και πρόβαλε το έργο του σε διαγωνισμούς τέχνης παιδιών από τους όποιους ο Stephen συγκέντρωσε τα περισσότερα βραβεία.
Στα τέλη του 2003 πραγματοποίησε την πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση των έργων του που εκτείνονται σε μια περίοδο 20 ετών. Πάνω από 40000 επισκέπτες παρακολούθησαν την έκθεση σπάζοντας τα ρεκόρ επισκέψεων της γκαλερί.
Τα έργα του αποκαλύπτουν τη μυστηριώδη δημιουργική ικανότητα του να συλλάβει την ευαισθησία του κτιρίου και αυτό του καθορίζει το χαρακτήρα της τέχνης του.
Είναι αυτή η ιδιοφυία που τον καθιστά απόμακρο και παρέχει σε αυτόν την ιδιότητα του καλλιτέχνη. Για ένα παιδί που κάποτε ήταν κλειδωμένο μέσα στο σπίτι, στη φυλακή του δικού του κόσμου, χωρίς να μπορεί να μιλήσει, ανίκανος να ανταποκριθεί στην κοινωνική επαφή με τους άλλους, αυτή η συναρπαστική ανάπτυξη της γλώσσας, το γέλιο και η τέχνη δεν μπορεί παρά να είναι ένα θαύμα.
Ενώ τα άτομα με αυτισμό δεν καταλαβαίνουν ή δεν αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα συναισθήματα, ο Stephen σήμερα τα μεταφέρει στο σχέδιο του, κάνει αυτοσχέδιες απομιμήσεις τραγουδιστών και διασκεδάζει. Είναι ευτυχής... διαφορετικός… χαρισματικός... είναι ένας υπέροχος άνθρωπος...