AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

21.10.2018
Ειδήσεις

Ο καιρός μας

836ANTONIOU

Γράφει η Αναστασία Αντωνίου - Τσίγκρη

Εικαστικός - Ζωγράφος

Η ζωγραφική για τα μικρά παιδιά είναι μια από τις πιο αγαπημένες ασχολίες τους. Μπορούν να ζωγραφίζουν παντού και τα πάντα.
Λατρεύουν να εξερευνούν τις δυνατότητες πάνω στο χαρτί με όλων των ειδών τα υλικά και τα χρώματα. Πριν ακόμα εκφραστούν με την γλώσσα εκφράζονται μέσα από την ζωγραφιά τους.
Όλα εκείνα τα συναισθήματα που δεν μπορούν να εκφράσουν μέσα από τις ζωγραφιές και τα σχέδια τους δίνουν την διάσταση που επικρατεί στην ψυχή τους.
Όταν ένα παιδί νιώθει ότι του λείπουν σημαντικά στοιχεία από την ζωή του, νιώθει μόνο ή παραμελημένο, όταν έχει τον φόβο της αποτυχίας, όταν νιώθει θυμό ή αγωνία τότε αυτά τα συναισθήματα να είστε σίγουροι ότι δημιουργούν τις κατάλληλες ζωγραφιές.
Οι ζωγραφιές των παιδιών συνήθως δείχνουν την καλλιτεχνική τους έκφραση και την ανάπτυξη τους.
Η ζωγραφική χρησιμοποιείται ως μέσο για να εκτιμηθεί από ειδικούς η νοητική ανάπτυξη του παιδιού, η επικοινωνιακή ικανότητα, και η συναισθηματική του κατάσταση.
Με μια μπογιά στα χέρια τα παιδιά αποτυπώνουν τα διάφορα στάδια της ανάπτυξης τους με τρόπο που συχνά τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν.
Η εικόνα της ζωγραφικής στην ζωή του παιδιού αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διασκέδασης του στο σπίτι, αλλά και κομμάτι εκπαίδευσης του στο σχολείο.
Αυτό που κάνει την δραστηριότητα ίσως πιο ξεχωριστή από άλλες δραστηριότητες όπως το ελεύθερο παιχνίδι, η μουσική, ο αθλητισμός είναι η δυνατότητα να αφήνει πίσω της ένα αποτύπωμα, το ίχνος δηλαδή μιας εμπειρίας που το χαροποίησε ή το απογοήτευσε με αποτέλεσμα να σχολιαστεί, να γίνει δώρο ή να παραμείνει στο συρτάρι.
Κατακτώ τον χώρο... Είναι η ερμηνεία όταν ένα παιδί 3 ετών μουτζουρώνει σε ένα κομμάτι χαρτί ή στον τοίχο, χρησιμοποιώντας όλο του το σώμα και στην ουσία αυτό που αποτυπώνει είναι η κινητικότητα του. Αυτό που ευχαριστιέται. Η ίδια η ικανοποίηση που προκαλεί η δυνατότητα της κίνησης και η κατάκτηση του χώρου μέσα από αυτή.
Καθώς το παιδί μεγαλώνει το σχέδιο του εξελίσσεται και αναπτύσσεται παράλληλα με την νοητική και συναισθηματική του ζωή.
Αρχίζει να δίνει όνομα στις απεικονίσεις του, προσπαθεί να συνδέσει τα σχέδια του με τον εξωτερικό κόσμο.
Φτιάχνει μια ακανόνιστη εικόνα και την ονομάζει «σπίτι» ή «μαμά». Σιγά- σιγά στα 4 χρόνια του και μετά κατορθώνει να κατακτήσει καλύτερο έλεγχο υλικών που χρησιμοποιεί.
Πολύ αργότερα λίγο πριν τα 12 χρόνια το παιδί θα αρχίζει να ασχολείται περισσότερο με τον οπτικό ρεαλισμό.
Το παιδί θα ζωγραφίσει αυτό που έχει σημασία για εκείνο και αυτό που πιάνει χώρο στο χαρτί είναι ίσως αυτό που πιάνει χώρο μέσα του.
Ας κοιτάξουμε από την σκοπιά αυτή τη ζωγραφική ενός μικρού παιδιού εγκαταλελειμμένου από την μητέρα του, που την ζωγραφίζει με ένα μεγάλο κεφάλι, ανοιχτό στόμα και δόντια μεγάλα- επιθετικά, με ανασηκωμένα μπράτσα απειλητικά παρουσιάζοντας μια εικόνα των αρνητικών συναισθημάτων απέναντι της.
Ο κόσμος της παιδικής δημιουργίας δεν εντάσσεται σε καμία σχολή.
Ο κόσμος της είναι σκηνές από την πραγματικότητα.
Πολλά παιδιά σταματούν την ζωγραφική γιατί νιώθουν ότι οι προσπάθειες τους δεν είναι ικανοποιητικές.
Είναι ακριβώς σε αυτή την ηλικία που τα παιδιά χρειάζονται εκπαίδευση σε τεχνικές και υποστήριξη προκειμένου να διατηρήσουν την αυτοπεποίθηση τους για να συνεχίσουν να ζωγραφίζουν.
«Η ζωγραφική είναι κατά κάποιο τρόπο μορφή ζωής. Ζωή γιατί το παιδί δημιουργώντας κατορθώνει να την εγκλωβίζει μέσα στο έργο του».