AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

22.05.2018

Ο καιρός μας

848MEGARIKES01

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΩΤΙΕΣ ΩΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ

ΟΛΕΣ οι χώρες προβάλλουν τις πρωτιές «δικών» τους προσώπων, που δεν είναι δικές τους, μια που κατά κανόνα όλα τα υψηλά επιτεύγματα του ανθρωπίνου πολιτισμού τα επέτυχαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Έτσι, οι Γάλλοι φερ’ ειπείν, με το πες - πες και γράψε - γράψε, έκαναν απ’ όλο το κόσμο πιστευτό πως ο δικός τους Μοντεσκιέ (1689 μ.Χ. - 1755 μ.Χ.) έκανε την διάκριση των εξουσιών, (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική), ενώ αιώνες πριν από τον Μοντεσκιέ, ο Αριστοτέλης πρώτος έκανε την διάκριση των εξουσιών στο έργο του Πολιτικά, Βιβλίο Δ΄, χωρίζοντας τις εξουσίες της πόλεως - κράτους στο «δικάζον», στο «βουλευόμενον» καθώς και στο «περί τας αρχάς» (που σαφώς, σαφέστατα, παραπέμπουν στις τρεις εξουσίες, για τις οποίες μιλούμε σήμερα, στην εποχή μας).
Οι Πολωνοί επέβαλαν την άποψη, ότι ο δικός τους Νικ. Κοπέρνικος (1473 μ.Χ. - 1543 μ.Χ.) ήταν ο πρώτος ο οποίος διετύπωσε την ηλιοκεντρική θεωρία, την άποψη δηλαδή ότι η Γη και τα άλλα σώματα του Ηλιακού Συστήματος περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, ενώ αιώνες πριν ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (310 π.Χ. - 230 π.Χ.) επρέσβευε «Τον μεν άλιον (= ήλιον) μένειν ακίνατον (=ακίνητον), ταν δε γαν (=γην) περιφέρεσθαι περί τον άλιον κατά κύκλου περιφέρειαν». Και πριν από αυτόν ήξεραν και διετύπωναν την ηλιοκεντρική θεωρία οι πυθαγόρειοι και άλλοι Έλληνες γίγαντες του πνεύματος. (Αλήθεια, ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβω γιατί, ενώ διδαχθήκαμε στο Γυμνάσιο αποσπάσματα από τον Φαίδωνα του Πλάτωνος, κανείς εκεί δεν μας είπε, για εκείνα τα αποσπάσματα του έργου αυτού, στα οποία ο Σωκράτης κατ’ επανάληψιν λέει, ότι αν αντικρύση κανείς την γη από ψηλά, θα δη πως αυτή είναι σφαιρική και πολύχρωμη! Κάτι δεν πάει καλά με τον συμβατικό τρόπο διδασκαλίας στα σχολεία της χώρας μας ...).

ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΑΣ λένε, για τον συνδικαλισμό. Ο οποίος, κατά την γνώμη μου, κι’ εφ’ όσον μιλάμε για τον ορθό συνδικαλισμό, αποτελεί υψηλό ιδανικό, και η εφαρμογή του είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την κοινωνία, ενώ ο διαστρεβλωμένος συνδικαλισμός, αυτός που έχομε σήμερα στην χώρα μας, είναι καταστροφικός. Μας λένε λοιπόν, πως ο συνδικαλισμός γεννήθηκε στο Σικάγο, στα γεγονότα του 1886, όπου, προσθέτω εγώ, υπήρξαν και ηρωικοί μάρτυρες διαδηλωτές, καθώς και νεκροί αστυνομικοί.
Και κανείς δεν μας είπε, πως ο συνδικαλισμός γεννήθηκε, και αυτός, στην αρχαία Ελλάδα...

848MEGARIKES02Ηθοποιοί τραγωδίας τον 5ον αιώνα π. Χ. Μαινάδα και ένα μέλος του χορού σε κωδωνόσχημο κρατήρα (από την «Εισαγωγή στο αρχαίο θέατρο», του H. - D. Blume).

 

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ...

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ στον 4ον π.Χ. αιώνα. Ο Αισχίνης (389 π.Χ.- 314 π.Χ.), ένας από τους κορυφαίους αττικούς ρήτορες, πριν να ασκήση το επάγγελμα του ρήτορος, διάλεξε, στα νιάτα του, να γίνη ηθοποιός θεάτρου, μια που «ήταν προικισμένος με ωραία φωνή και ευχάριστο παρουσιαστικό», κατά τον Horst - Dieter Blume, καθηγητή του Πανεπιστημίου Münster (από κείμενο του οποίου και στοιχεία για τα κατωτέρω). Δεν είχε όμως προσόντα υποκριτικής (ηθοποιίας) και μόνο τριταγωνιστής κατώρθωσε να γίνη.
Στην τρίτη θεατρική παράσταση που έλαβε μέρος, σε μια επαρχιακή σκηνή της Αττικής, όταν υποδύθηκε τον ρόλο του Οινομάου σε έργο του Σοφοκλέους, έπεσε κάτω τόσο άσχημα, καθώς κατεδίωκε τον Πέλοπα, ώστε χρειάστηκε να τον σηκώσουν άλλοι από το δάπεδο, γεγονός που προκάλεσε πικρόχολα σχόλια.

848MEGARIKES03

Θέατρο Επιδαύρου. (Από «Liberal»).

 

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑ, ΠΡΟΕΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ !!!
ΤΟ γεγονός αυτό, σε συνδυασμό και με άλλους λόγους, ώθησαν τους ηθοποιούς, τους τεχνικούς και λοιπούς του θεάτρου να αρχίσουν να συνέρχωνται και να αποφασίζουν για την εξασφάλιση του επαγγέλματός των, γιατί άρχισε ο προβληματισμός του τι θα απογίνη ένας του θεάτρου, αν στην εργασία του πάθη ένα ατύχημα και δεν θα μπορή πλέον να εργασθή.
Αυτοί οι αναμφισβητήτως υπαρκτοί κίνδυνοι του επαγγέλματος του ηθοποιού τερματίστηκαν τελεσιδίκως, όταν στις αρχές του 3ου π.Χ. αιώνος, στην Αθήνα, όλοι οι καλλιτέχνες που μετείχαν στα Διονύσια , (την πιο λαμπρή γιορτή των αρχαίων Αθηναίων), της επικής απαγγελίας, της χορικής ποιήσεως και του δράματος (ηθοποιοί, ποιητές, μουσικοί και το τεχνικό προσωπικό) ενώθηκαν σε μια συντεχνία, στο λεγόμενο Κοινόν των περί τον Διοόνυσον τεχνιτών. Το παράδειγμα αυτό εδημιούργησε αμέσως σχολή στον Ελληνόφωνο κόσμο και έτσι ιδρύθηκε σχεδόν ταυτοχρόνως το Κοινόν των εξ Ισθμού και Νεμέας τεχνιτών, και ακολούθησαν οργανώσεις στον Ελληνισμό της Ιωνίας και της Αιγύπτου.
Οι συνδικαλιστικές αυτές συντεχνίες ωργανώθηκαν με βάση μόνιμα καταστατικά, και ωφέλησαν πολλαπλώς όχι μόνο το θέατρο, αλλά και τους εργαζομένους σ’ αυτό. Συνενώνονταν και σε ομοσπονδίες! Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των μελών των συνδικαλιστικών συλλόγων, που είχαν και προεδρείο, ήταν η ευσέβειά τους. Ιδιαίτερα τιμούσαν το Διόνυσο, τις Μούσες και τον Πύθιον Απόλλωνα. Ετοίμαζαν τις θυσίες, τις πομπές και τις ιερές τελετές, στις οποίες έπαιρναν μέρος και αυτοί, ενώ η κοινωνική τους συνοχή εξασφαλιζόταν με συνεστιάσεις (ποια η διαφορά από ό,τι γίνεται τώρα;).
Ο συγγραφεύς Horst - Dieter Blume, εξαιρετικός κατά την γνώμη μου, και με λεπτομερείς αναφορές στις αυθεντικές πηγές, σημειώνει, πως δεν γνωρίζομε για πόσο διάστημα μπόρεσαν οι συντεχνίες να διατηρήσουν την αυτοτέλειά τους. Οι τελευταίες επιγραφικές μνείες γι’ αυτές απαντούν στο τέλος του 3ου αιώνος μ.Χ. Κράτησαν δηλαδή την ζωή τους για αρκετούς αιώνες !
Και στον συνδικαλισμό δηλαδή πρωτοπόρησαν οι αρχαίοι Έλληνες.
...Είδατε κανένα Έλληνα καθηγητή ή φοιτητή να κάνουν καμιά εργασία πάνω στο θέμα αυτό, ν’ ασχοληθούν τέλος πάντων μ’ αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική πρωτιά των Ελλήνων; Ή μήπως δεν τους μένει χρόνος γιατί ασχολούνται με το κομματικό κοπριταριό και τον ...πολιτισμό της Νικαράγουα ;