AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

22.05.2018

Ο καιρός μας

ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΡΕΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

ΠΡΙΝ από μέρες έφυγε από την ζωή σε ηλικία 85 ετών ο Μιχάλης Βιντζηλαίος, πρώτος πρόεδρος από την ίδρυση της Ενώσεως Σωματείων Καλαθοσφαιρίσεως Αττικής (Ε.Σ/Κ.Α., στην οποίαν ανήκε τότε και η Ν.Ε.Μεγαρίδος) από πολλά χρόνια, και επίτιμος αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαιρίσεως (Ε.Ο.Κ.), η οποία και απεφάσισε την τήρηση ενός λεπτού σιγής σε όλους τους αγώνες των εθνικών πρωταθλημάτων.
Είχε αφιερώσει την ζωή του στην πρόοδο του αθλήματος της καλαθοσφαιρίσεως (μπάσκετ), εργαζόμενος γι’ αυτόν τον σκοπό με ρεαλισμό και υπευθυνότητα Η γνωριμία μου με τον εκλιπόντα Μιχάλη Βιντζηλαίο ήταν κάπως ...επεισοδιακή. Ας μου επιτραπή να πω εδώ κάτι που είναι και προσωπικό, όχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί πιστεύω πως πρέπει αυτά να λέγωνται, για την ιστορία του αθλητισμού της περιοχής μας βασικώς.
Ήταν η εποχή που προσπαθούσα να στεριώσω το μπάσκετ στην πόλη μας, με χίλιες δυο δυσκολίες. Που γονείς έρχονταν στις προπονήσεις και μου έλεγαν: «Κακούργε, δίνουν ψωμί αυτά που μαθαίνεις στα παιδιά μας ; ».
Ευτυχώς, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, με την βοήθεια και των εκλεκτών συνεργατών στην προσπάθεια αυτή.

846MEGARIKES BINTZHLAIOS

Μιχάλης Βιντζηλαίος

 

«ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ»...

ΓΥΡΩ από το 1980, αν δεν κάνω λάθος, είχαμε αγώνα πρωταθλήματος παίδων της Ε.Σ.Κ.Α., βράδυ, σ’ ένα γήπεδο στην περιοχή Αθηνών. Κρύο και ψιλόβροχο, και λίμνες τα νερά, σε ανοιχτό γήπεδο, όπου γίνονταν τότε οι αγώνες των παιδικών και εφηβικών πρωταθλημάτων, με δάπεδο από τσιμέντο ή από άσφαλτο... Ήταν ημίχρονο, και με ειδοποίησαν, πως ήλθε ο πρόεδρος της Ε.Σ.Κ.Α. Μιχάλης Βιντζηλαίος για να καλησπεριστούμε και να γνωριστούμε. Μετά τις «καλησπέρες», του είπα, αγανακτισμένος ομολογουμένως :
«-Ώστε είστε ο πρόεδρος της Ε.Σ.Κ.Α.; Μωρέ μπράβο! Και πότε άλλοτε πατήσατε το πόδι σας κύριε Βιντζηλαίε σε αγώνα πρωταθλήματος παίδων ή εφήβων της Ενώσεως της οποίας ηγείσθε; Τόσα χρόνια εγώ σε αγώνες, με κρύα και βροχές, και ποτέ δεν σας είδα να έλθετε, να δητε από κοντά τα προβλήματα των παιδοεφηβικών ομάδων των συλλόγων».
«Πηγαίνετε», συνέχισα, «πάντα μόνο σε αγώνες των πρώτων ομάδων των συλλόγων, των αντρικών, που είναι η βιτρίνα. Ποτέ σε αγώνες των παιδοεφηβικών. Όμως, εδώ, στα παιδοεφηβιικά, είναι η βάση, τα θεμέλια του αθλήματος. Εδώ είναι το μέλλον του μπάσκετ. Γι’ αυτά πρέπει να ενδιαφέρεσθε. Και σεις περιφρονείτε τα θεμέλια...».

846MEGARIKES AGONASΠριν από μισόν περίπου αιώνα. Μπάσκετ Αλκίμων στο γηπεδάκι (εκεί που είναι τώρα το Δημαρχείο Μεγάρων) με δάπεδο αρχικά χωμάτινο και ασβέστη για τις γραμμές...

 

ΑΚΟΥΓΕ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΜΙΛΗΤΟΣ

ΜΕ κύτταζε έκπληκτος, αλλά ψύχραιμος και αμίλητος. Αν κάπου - κάπου γύριζε το κεφάλι του κυττάζοντας δεξιά ή αριστερά, λόγω στιγμιαίας αμηχανίας. Οι διπλανοί μου, φίλοι παράγοντες και τεχνικοί των άλλων σωματείων, με τσιμπούσαν ή μου πατούσαν το πόδι. Ανησυχούσαν, γιατί η Ε.Σ.Κ.Α. ήταν εκείνη που εισηγείτο στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού για το κατά πόσον θα επεχορηγείτο ο σύλλογός του με οικονομική ενίσχυση...
Είπα και άλλα, παρόμοια... δεν τα θυμάμαι όλα.

846MEGARIKES AGONAS2
1981. Παιδική ομάδα μπάσκετ της Ν.Ε.Μ.

 

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

ΤΟ αποτέλεσμα: Ούτε ωργίστηκε ούτε «εκδικήθηκε» ο Μιχάλης Βιντζηλαίος, άρχοντας καθώς ήταν. Την επομένη μέρα με πήρε τηλέφωνο, και επί ώρες προσπαθούσε να με πείση να συνεργαστούμε και να κατέβω με τον συνδυασμό του στις επόμενες εκλογές για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Σ.Κ.Α. (τις οποίες, όταν έγιναν, και πάλι εκέρδισε). Κι’ αυτό το έκανε συνεχώς. επί μέρες, επί μήνες και χρόνια, (ενώ παραλλήλως άρχισε μία πολύ καλή συνεργασία μας για το άθλημα).
Συνελόντι ειπείν, μου έλεγε, πως με την συμμετοχή μου στο Δ.Σ. της Ε.Σ.Κ.Α. θα μπορούσα να βοηθήσω για την πρόοδο του αθλήματος σε ευρύτερο γεωγραφικό χώρο, και όχι μόνο στα Μέγαρα. Του απαντούσα ότι αν φύγουμε από την επαρχία όλοι όσοι θέλουν να προσφέρουν, τότε ποιοι θα μείνουν να βοηθήσουν την επαρχία; Μου ανταπαντούσε, πως δεν θα έφευγα από την επαρχία, αλλά θα έμενα στο σύλλογό μου και μια φορά την εβδομάδα θα πήγαινα στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ενώσεως, στην Αθήνα.
Του έλεγα, (όπως απαντούσα σε παρόμοιες προτάσεις διοικήσεων άλλων Ενώσεων και Ομοσπονδιών άλλων αθλημάτων), πως θα παραμείνω μόνο στο σωματείο μου, γιατί οι σύλλογοι της επαρχίας έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από την βοήθεια όλων μας, κι’ ας μου έλεγαν οι διοικήσεις των Αθηνών πως, μένοντας μόνο στα Μέγαρα, «θα θαφτώ και θα πάω χαμένος» και πως είναι ακατανόητο να αρνούμαι θέση έτοιμη που μου προσφέρουνε με ενιαίο ψηφοδέλτιο, την στιγμή που άλλοι βάζουν μέσο με κορυφαίους πολιτικούς για να μπουν σε μια τέτοια θέση...
Τελικά, παρά την άρνησή μου, επειδή ήταν εξαιρετικά ειλικρινής, είχαμε επί χρόνια μια πολύ καλή συνεργασία, με γνώμονα την δίκαιη και ίση μεταχείριση και αντιμετώπιση όλων των σωματείων της Ε.Σ.Κ.Α.
Υπήρξε, ο Μιχάλης Βιντζηλαίος, ένας υπερπολύτιμος παράγων για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.