AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

25.11.2017

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Κοιμόμαστε και ξυπνάμε, ζούμε, δραστηριοποιούμαστε σε μια περιοχή που αντιμετωπίζει αρκετά μεγάλο πρόβλημα ανεργίας. Μια περιοχή που οι εκάστοτε υποψήφιοι πολιτικοί μεσσίες όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, αναφέρουν τον όρο «ανάπτυξη».
Δεν είναι παρά ένα κοινό μυστικό ότι η περιοχή μας, δεν αντιμετωπίζει στην πράξη την «ανάπτυξη» με την ίδια ζέση που την ακούει να… δρασκελίζει τα σύνορα της περιοχής. Ουσιαστικά μάλλον βγαίνουν φλύκταινες όταν γίνεται η οποιαδήποτε προσπάθεια να αλλάξει το οτιδήποτε. Φαίνεται πως δεν επιθυμούν και πολλοί και… πολύ, να αλλάξει το υφιστάμενο καθεστώς. Να αλλάξει η νοοτροπία, το πρίσμα ουσιαστικά μέσα από το οποίο οι πολίτες των Μεγάρων θα δουν έναν διαφορετικό τρόπο προόδου. Μια αλλαγή στα όσα γίνονται.
Αφενός το βόλεμα που έχουν οι… «μεγάλοι πατεράδες» της πόλης, αυτοί που θεωρούν ότι ελέγχουν τον κόσμο και τον στέλνουν σαν τα πρόβατα, όπου εκείνοι θέλουν, κάνει το μεγαλύτερο κακό. Είναι ανάξιοι και λειτουργούν με κριτήρια νονών της νύχτας, με αηδιαστική κακοήθεια και εγωπάθεια τόση που δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τους ταρακουνήσει. Δεν επιτρέπουν να αλλάξει το νερό από την γυάλα που έχουν τοποθετήσει τους «πολίτες χρυσόψαρα».
Αφετέρου το βόλεμα των… «πολιτών χρυσόψαρων». Εκείνων που τους δίνουν ή δεν τους δίνουν ένα μεροκάματο, ένα ξεροκόμματο και αντί να διαμαρτυρηθούν στους «πατεράδες», κουνούν την ουρά τους χαρούμενοι επειδή τους το έδωσαν. Δεν ξέρω πιά είναι μεγαλύτερη από τις δύο προσβολές!
Από την εποχή που ο τέως δήμαρχος, ο αείμνηστος κ. Καστάνης-Λιάντρος διένυε την τελευταία του θητεία, η ανάγκη για το να «αποκτήσει» επιτέλους η πόλη το μέγιστο, και επί της ουσίας το μοναδικό, εργαλείο ανάπτυξης, το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο ((Γ.Π.Σ.) ήταν επιτακτική.
Το θέμα είναι πως από τότε έως και σήμερα, είχαμε για 3 τετραετίες ολόκληρες, μια πλήρη ακινησία. Λες και δεν υπήρχε στο πολιτικό λεξιλόγιο, στον στρατηγικό σχεδιασμό του Δήμου καν, το Γενικό Πολεοδομικό. Μόνο ψιθυριστά και… «εν κρυπτώ ή κατά μόνας» ακουγόταν κάποιες σκόρπιες συζητήσεις, σκόρπιες φράσεις για αυτό. Φανερά τίποτα. Τίποτα!!!
Το τραγικό στην κατάσταση αυτή ήταν ότι όλοι μιλούσαν για «Ανάπτυξη» και «όραμα» μόνο ως προεκλογικό πυροτέχνημα. Και φυσικά οι άνθρωποι αυτοί που έχουν την απόλυτη ευθύνη για το… πισωγύρισμα της πόλης και της περιοχής, είτε ιδιωτεύουν είτε ασχολούνται ακόμα με τα κοινά, απολαμβάνοντας αντί της χολής των πολιτών… μάννα!!!
Τελικά δώδεκα χρόνια μετά την τελευταία τετραετία του αειμνήστου Καστάνη-Λιάντρου, όταν ο κ. Μαρινάκης με τον συνδυασμό του, μετά την συντριπτική νίκη του στις εκλογές, ανέλαβε την διοίκηση του Δήμου Μεγαρέων, ξεκίνησε την προσπάθεια για την δημιουργία και έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Δήμου Μεγαρέων. Μια μεγάλη και αρκετά χρονοβόρα διαδικασία, που μέσα στα μόλις τρία χρόνια θητείας της διοίκησής του έφτασε στο τελικό στάδιο της υπογραφής και ύστερα… ΦΕΚ!
Έμενε μόνο η υπογραφή του Υπουργού ουσιαστικά ώστε να μπορέσει ο Δήμος Μεγαρέων όχι μόνο να αξιοποιήσει όλες του τις δυνατότητες, δίπλα από την Πρωτεύουσα, πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει την Αθήνα με την Πελοπόννησο, με την Στερεά Ελλάδα, με την Ήπειρο… Έναν Δήμο που είναι ουσιαστικά «μεταλλείο χρυσού» χωρίς τις καταστρεπτικές παρενέργειες της εξόρυξής του. Έναν Δήμο που από μόνο του το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, τον προστάτευε από τις κάθε είδους καταστρεπτικές ενέργειες που θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους επιχειρηματίας να «αναπτύξει» στην περιοχή όπου υπάρχουν δάση ή περιοχές Natura. Ένα Γενικό ΠολεοδομικόΣχέδιο που ήταν η μόνη ασπίδα και συνάμα ο πολιορκητικός κριός για την οποιαδήποτε αναπτυξιακή δραστηριότητα.
Εκεί που περιμέναμε την υπογραφή, με την αλλαγή της διοίκησης, το θέμα του Γ.Π.Σ. πήρε μια απροσδόκητη τροπή. Η διοίκηση του Δήμου Μεγαρέων άλλαξε. Ζητήθηκε από την νέα διοίκηση να μην προχωρήσει η υπογραφή του, λόγω κάποιων δραστηριοτήτων που «θεωρητικά προέβλεπε» και ήταν καταστροφικές για τον υδροβιότοπο του Περάματος κ.ά.. Έναν υδροβιότοπο που ήταν επίσης κοινό μυστικό πως με Προεδρικό Διάταγμα θα κηρύσσονταν ως προστατευόμενος, οπότε, είναι να αναρωτιέται ο οποιοσδήποτε, πως σε έναν τέτοιο τόπο θα υπήρχε ή περίπτωση να δραστηριοποιηθούν επιχειρήσεις που θα ήταν επικίνδυνες;
Εάν ήθελα να αγγίξω τα όρια της φαντασίας ή να τα ξεπεράσω, συνωμοτικά θα έγραφα πως κάποιοι οδήγησαν τα πράγματα εκεί. Διότι σήμερα, σε κάθε περίπτωση, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου καθώς και το Περιφερειακό Συμβούλιο μπορούν μόνο να πάρουν αποφάσεις γνωμοδοτικού χαρακτήρα. Εάν λοιπόν τεθεί θέμα αδειοδότησης, μετά από αίτημα ενός μεσαίου ή μεγάλου βεληνεκούς επιχειρηματία, αδειοδότησης μιας «επένδυσης» όπως π.χ. μεταλλεία βωξίτη, δεν θα μπορέσουν με τέτοιου είδους αποφάσεις να μλποκάρουν την αδειοδότηση. Διότι «βάσει του δημοσίου συμφέροντος», κοινώς για το… καλό όλου του λαού, του άλλου λαού φυσικά, όχι των κατοίκων της περιοχής, έχει το δικαίωμα το κράτος να εκδώσει άδεια μεταλλείου βωξίτη.
Αλλά όπως έγραψα, αυτά δεν μπορούν να συμβούν. Είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Οπότε φυσικά και δεν μπορεί να ισχύει ο συλλογισμός.
Το θέμα είναι ένα και μάλιστα μείζονος σημασίας. Γιατί κανένας, κανένας από τους αιρετούς δεν έχει λογοδοτήσει; Γιατί κανένας από τους εμπλεκόμενους ή όλοι τους μαζί δεν έχουν, για μια ακόμα φορά, ενημερώσει τον λαό, τους δημότες, δημοσίως και υπό την βάσανο των ερωτήσεων, για τον λόγο που το Γ.Π.Σ. δεν προχώρησε και όπως φαίνεται δεν προχωρά;
Είναι ή όχι αλήθεια ότι βρίσκεται στο γραφείο του Υπουργού και δεν υπογράφεται ύστερα από πολλές και πανταχόθεν παρεμβάσεις;
Είναι ή όχι αλήθεια ότι το Γ.Π.Σ. θα ήταν η ασπίδα σε κάθε λογής προσπάθειες να γίνουν στην περιοχή μας δραστηριότητες που θα επιβαρύνουν ή θα αλλοιώσουν τόσο πολύ τους πλουτοπαραγωγικούς παράγοντες που θα καταστήσουν πλέον την περιοχή «έρημο»;
Ευσεβής πόθος κάθε λογικού πολίτη που κατοικεί στον τόπο μας, είναι να τον δει να αναπτύσσεται. Να τον δει να αλλάζει και να προοδεύει. Ευσεβής πόθος κάθε νοήμονος δημότη, είναι να ζει και να απολαμβάνει τις χαρές τούτου του τόπου. Ευσεβής πόθος κάθε δημότη θα μπορούσε φυσικά να ήταν να δει να τιμωρούνται παραδειγματικά όλοι αυτοί που με τις πράξεις ή τις παραλήψεις τους, και τις ηθελημένες ή μη αβλεψίες τους, «απαγορεύουν» την αλλαγή και την πρόοδο.
Έχουμε άραγε την δύναμη να αντισταθούμε σε όσους επιθυμούν την οπισθοδρόμηση; Έχουμε την δύναμη να αντιταχθούμε στα πρόσωπα εκείνα που όχι μόνο επέτρεψαν να γίνουν «πολιτικά εγκλήματα» στον τόπο μας, αλλά επιμένουν να θέλουν να σώσουν τον τόπο; Στα πρόσωπα εκείνα που σαν «πολιτικοί αυτουργοί» συνετέλεσαν στο να είναι σήμερα ο Δήμος Μεγαρέων σε οπισθοδρόμηση και σε μαρασμό; Έχουμε την δύναμη να αντιταχθούμε, αφού πρώτα αναρωτηθούμε το ποιος δεν θέλει το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο να υπογραφεί, σε ένα ακόμα «πολιτικό έγκλημα» που συντελείται από τους λίγους εναντίον των πολλών;