AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

25.06.2017

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Ως την «πιο προβληματική περιοχή στην Ελλάδα από πλευράς εγκληματικότητας και παραβατικότητας» χαρακτήρισε τη Δυτική Αττική ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Ν. Τόσκας, με αφορμή το τραγικό συμβάν του Μενιδίου που κόστισε την ζωή ενός παιδιού 11 ετών.
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM ο κ. Τόσκας σημείωσε «ότι το πρόβλημα δεν λύνεται μέσα σε 24 ώρες», κάνοντας γνωστό ότι το υπουργείο έχει ήδη κινήσει προσπάθειες και πλέον «οι αστυνομικοί μπαίνουν στις περιοχές» όπου «δεν έμπαιναν καθόλου», αναφερόμενος στις περιοχές που αποτελούν «άβατο» όπως η συγκεκριμένη στο Μενίδι.
Θα αναρωτηθούν οι αναγνώστες μας γιατί αναφερόμαστε στο τραγικό συμβάν και στις δηλώσεις του κ. Τόσκα.
Η απάντηση είναι απλή. Επειδή και εμείς μαζί με τους συμπολίτες μας ανησυχούμε μη τυχόν κάποια στιγμή και στα Μέγαρα βιώσουμε παρόμοια τραγικά συμβάντα, την στιγμή που στα «σπλάχνα» της πόλης μας υπάρχει οικισμός Ρομά που κατά πολλούς αποτελεί «άβατο».
Αν δε αναλογιστούμε ότι o Βλυχός βρίσκεται πολύ κοντά στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων, τότε δικαίως επικρατεί φόβος και ανησυχία, κάτι που φαίνεται από τις εκατοντάδες κλήσεις που δεχθήκαμε με το ερώτημα: «Μήπως και σε εμάς;» να κυριαρχεί.
Όλα αυτά βέβαια επειδή τα τελευταία χρόνια στον οικισμό των Ρομά στο Βλυχό, έχουν παρεισφρήσει – εκμεταλλευόμενοι το «άβατο» – αρκετά κακοποιά στοιχεία, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την αντίδραση των γηγενών τσιγγάνων, δίχως όμως (από το 2009 και μετά που η παραβατικότητα στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων παίρνει μορφή χιονοστιβάδας), να έχει βρεθεί λύση.

Ιούνιος 2011 – Ιούνιος 2017 …

Το μήνα που διανύουμε, συμπληρώνονται 6 χρόνια από την τελευταία μεγάλη Παμμεγαρική συγκέντρωση διαμαρτυρίας, όπου πολίτες, εκπρόσωποι φορέων αλλά και αιρετοί ένωσαν τις φωνές τους, διαμαρτυρόμενοι για την έξαρση της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας, με στόχο να καθορίσουν τις μετέπειτα ενέργειές τους.
Φάνηκε τότε από τις τοποθετήσεις των πολιτών, αλλά και των εκπροσώπων της τότε διοίκησης του Δήμου αλλά και της αντιπολίτευσης, πως η εγκληματικότητα απασχολούσε έντονα την περιοχή.
Ένα χρόνο αργότερα, με πρωτοβουλία των μελών του Δ.Σ. του συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», σε άλλη μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας, με αφορμή την έξαρση των κλοπών στο Μελί αλλά και στην ευρύτερη – χαώδη – περιοχή. φαίνεται ξεκάθαρα πως «ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι».
Παρόλα αυτά όμως, παρά τις προσπάθειες, παρά τα μεγάλα λόγια των εκάστοτε Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, παρά τις συνεχείς παραστάσεις των εκάστοτε Δημάρχων, παρά τις συσκέψεις του σημερινού Δημάρχου με τον αρμόδιο υπουργό Ν. Τόσκα, το πρόβλημα παραμένει.
Το Βλυχό συνεχίζει να αποτελεί «άβατο», με τους περιφερόμενους και ανεπιθύμητους (για τον οικισμό των γηγενών αθιγγάνων και φυσικά των υπολοίπων πολιτών) εγκληματίες αθίγγανους να δρουν ανεξέλεγκτα.

Μπορεί ένας θάνατος να αποκαλύψει παθογένειες και όχι μόνο;

Με βάση όλα τα παραπάνω και ιδιαίτερα μετά από όλα όσα επακολούθησαν στο Μενίδι και με την ανησυχία να είναι πλέον έντονη και στην περιοχή μας, αναρωτιόμαστε λοιπόν: Είναι «ικανός» ένας θάνατος να κατορθώσει να εστιάσει, να αναδείξει, να ξεγυμνώσει, και να αποκαλύψει τις παθογένειες και τις παντός είδους ανίερες πολιτικές συναλλαγές;
Σε μια κοινωνία που η καταπίεση, η τρομολαγνεία, ο «ωχαδερφισμός», η εγωιστική συμπεριφορά είναι κύρια συστατικά της, ΝΑΙ!
Ειδικά όταν ο μεγεθυντικός φακός των τηλεοπτικών καμερών «αποφασίζει» να αναδείξει ως… τεράστιο πρόβλημα, ένα θέμα που υποβόσκει για δεκαετίες, και πάντοτε «πουλά» σαν ζεστό ψωμάκι, δηλαδή αυτό της παραβατικότητας των τσιγγάνων.
Σε αυτήν την υπεραπλουστευμένη εικόνα όμως, κανείς δεν σκέπτεται το πολύ απλό και λογικό: Μπορεί μια ομάδα ανθρώπων, απόκληρων, εξαναγκασμένη να ζει στις παρυφές των κοινωνιών, χωρίς ουσιαστικές υποδομές στον καταυλισμό της, να δημιουργεί τόσο σύνθετα προβλήματα;
Και όλοι αυτοί που θέλουν τους τσιγγάνους παρά μόνο για πολιτικές συναλλαγές τι κάνουν;.
Τίποτε δεν προσφέρουν και το έχει δείξει η ιστορία. Οπότε η κοινωνία δικαίως φωνάζει πως οι αιρετοί μας ανέχονται όλα τα … «κακά» των τσιγγάνων επειδή απλά και μόνο τους μετρούν ως ψηφαλάκια και όχι ως Έλληνες πολίτες που έχουν το δικαίωμα να έχουν νερό και ρεύμα, ζώντας σαν άνθρωποι κάτω από τις στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης.
Όλα αυτά την στιγμή που οι δημοσιογράφοι αναδεικνύουν έρευνες με τις οποίες αποδεικνύεται ότι είναι αναγκαία στοιχεία για την κοινωνική ενσωμάτωση η παιδεία, η υγεία και η φροντίδα. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους τσιγγάνους.
Ο θάνατος του 11χρονου μαθητή … κατ’ εμάς έφερε στην επιφάνεια πολλά, ιδιαίτερα όμως την ανυπαρξία του κράτους και την αδυναμία του να παρέμβει.
Αποτέλεσμα; Ο φόβος να εξαπλώνεται σαν πανώλη στις περιοχές και εκτός του Μενιδίου πλέον, «αγγίζοντας» τα Μέγαρα.
Η αγωνία των πολιτών, που τόσο καιρό φωνάζουν ενώνοντας την φωνή τους με τις φωνές των εκάστοτε Δημοτικών αρχόντων, είναι πλέον μεγάλη. Χρόνια τώρα ακούμε στις εξαγγελίες των υποψηφίων Δημάρχων, σχέδια για το πώς θα ενσωματωθούν ή το πώς θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που η τοπική κοινωνία έχει με τους τσιγγάνους.
Προσέξτε, δεν εξαγγέλλονται σχέδια για την ενσωμάτωση, τον εκπολιτισμό, την άμβλυνση των προβλημάτων που έχουν οι τσιγγάνοι, αλλά σχέδια για την επίλυση των προβλημάτων που η τοπική κοινωνία έχει με τους τσιγγάνους.
Κοινώς, καταπατήσεις, κλεψιές, επαιτεία, πυροβολισμοί, κ.ά.
Τούτη τη φορά, ο φόβος είναι ακόμα μεγαλύτερος. Γιατί; Επειδή εάν γίνουν οι όποιες εκκαθαρίσεις στο Μενίδι, η τοπική κοινωνία φοβάται πως τα κακοποιά στοιχεία θα μετακινηθούν προς την περιοχή μας.
Εν έτη 2017, παρά το ότι ακόμα και η νέα διοίκηση του Δήμου Μεγαρέων, επένδυσε στο θέμα των Ρομά το οποίο στην κυριολεξία «έριξε» τον προηγούμενο Δήμαρχο, δεν βλέπουμε τίποτα το νέο. Αντίθετα, βήματα οπισθοδρόμησης και πολιτική αναποφασιστικότητα για την εξεύρεση λύσεων…
Αποκορύφωμα είναι πώς η κοινωνία των 40.000 περίπου κατοίκων διψά να «σταυρώσει» τους 1.000 – 2.000 τσιγγάνους της περιοχής. Διότι απλά διαβλέπει πως κινδυνεύει και παραμένει απροστάτευτη!

Δεν υπάρχει πολιτικό θάρρος για την δημιουργία υποδομών στο Βλυχό

Περνώντας ο καιρός, διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχει πολιτικό θάρρος από τις αρμόδιες αρχές για να ανοίξουν οι δρόμοι στον Βλυχό, να ρευματοδοτηθεί η περιοχή, να γίνει εκτέλεση του σχεδίου πόλεως, να πάει νερό, να γίνουν πλατείες και ενδεχομένως εκκλησία και σχολείο στην συγκεκριμένη περιοχή.
Και αυτό επειδή σε πολλούς από τους αιρετούς μας υπάρχει η πεποίθηση ή –και αυτό εάν συμβαίνει είναι το χείριστο- δέχονται πιέσεις από συμπολίτες να μην αλλάξει τίποτα επειδή οι… «κανίβαλοι» δεν μπορούν να εκπολιτιστούν.
Έτσι και η κοινωνία τρέμει στην ιδέα να γίνουν οι τσιγγάνοι όχι μόνο σπουδαίοι καλλιτέχνες, δηλαδή … Παϊτέρηδες, Χατζήδες, αλλά και δάσκαλοι, ιατροί, δικηγόροι και γενικότερα να μορφωθούν.
Η κοινωνία είναι σε αναβρασμό εξαιτίας των επιλογών των εκάστοτε Δημοτικών αρχόντων που δεν τόλμησαν να βάλουν βαθιά το «μαχαίρι στο κόκαλο» λειτουργώντας θετικά τόσο για τους κατοίκους των Μεγάρων όσο και για τους γηγενείς τσιγγάνους που επιμένουν πως εάν στο Βλυχό είχαν δημιουργηθεί οι στοιχειώδεις υποδομές, η περιοχή δεν θα αποτελούσε «άβατο» για κάθε είδους κακοποιά στοιχεία.
Δυστυχώς η κοινωνία πλέον πληρώνοντας τις πολιτικές τακτικές των αιρετών της, δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει ή να σκεφτεί πως σε κάθε περίπτωση υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί. Δεν της επιτρέπεται στην τεχνητή σύγχυση στην οποία την έχουν οδηγήσει πολιτικές παλαιοκομματικού τύπου, να σκέπτεται και να εκλογικεύει.
Γι’ αυτό δικαίως επικρατεί ο φόβος … μην τυχόν συμβεί κάτι τραγικό και στην περιοχή μας – αφού και εδώ κατά καιρούς οι σφαίρες σε χαρές και πανηγύρια στο Βλυχό πέφτουν βροχή...
Για να αποφευχθούν λοιπόν τα … τραγικότερα χρειάζεται επαγρύπνηση, αλλά και συνεχής επαφή με τον σύλλογο των γηγενών τσιγγάνων της περιοχής μας, επαφή για ουσιαστικούς αυτή την φορά λόγους και όχι για λόγους μικροπολιτικής.