AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

19.10.2017

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Η ΕΤΒΑ, η Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Ανάπτυξης, ιδρύθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1964.

Προέκυψε από την συγχώνευση τριών αναπτυξιακών οργανισμών: του ΟΧΟΑ (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Οικονομικής Αναπτύξεως), του ΟΒΑ (Οργανισμός Βιομηχανικής Αναπτύξεως) και του (ΟΤΠ) Οργανισμού Τουριστικής Πίστεως.
Η ΕΤΒΑ υπήρξε πρωτοπόρος ως αναπτυξιακός οργανισμός την εποχή εκείνη, διότι πρώτη εισήγαγε στη Ελλάδα την μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση με αναπτυξιακά κριτήρια, σε αντίθεση με τον λοιπό τραπεζικό τομέα, όπου η χρηματοδότηση ήταν συνήθως βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη και τα κριτήρια δανειοδοτήσεως ελάμβαναν υπόψη όχι την αναπτυξιακή διάσταση της επένδυσης, αλλά κατά κύριο λόγο την επαρκή κάλυψη της εξυπηρέτησης του δανείου της Τράπεζας με τις εμπράγματες και λοιπές ασφάλειες που παρείχε ο φορέας της επενδύσεως.
Βέβαια και σε αυτήν την περίπτωση, όπως σε όλα τα ομολογουμένως μοναδικά και ξεχωριστά ελληνικά παραμύθια, σε πάμπολλες περιπτώσεις, η πλοκή δεν ήταν παραμυθένια. Όμως ήταν όντως πρωτοποριακή.
Πάμπολλοι επιχειρηματίες ωφελήθηκαν και πάμπολλοι επίσης «ωφελήθηκαν». Το τελευταίο είναι ένα… άλλο παραμύθι!
Στην περιοχή μας, δημιουργήθηκε ΒΙ.ΠΕ.. Σαφώς και είναι ανάξια σχολιασμού η αντιμετώπιση του γεγονότος , από πολλούς ιδιοκτήτων των.. αγροτεμαχίων που η οριοθέτηση της ΒΙ.ΠΕ. περίκλειε. Αντίθετα, είναι αναγκαίο να διαπιστώσουμε σήμερα, αυτό το ιδιαιτέρως πρωτοποριακό παραμύθι, πόσο άσχημη εξέλιξη είχε.
Το σκεπτικό της ΕΤΒΑ ήταν σε αυτές τις Βιομηχανικές Περιοχές να μετεγκατασταθούν, να εγκατασταθούν μικρές, μεσαίες, μεγάλες επιχειρήσεις, όχι μόνο για να ωφεληθούν οι ίδιες από τα ειδικά καθεστώτα που θα ίσχυαν σε αυτές , αλλά αντισταθμιστικά, οι τοπικές κοινωνίες να είχαν επίσης διάφορα οφέλη. Όπως θέσεις εργασίας, ενδεχομένως φθηνότερη αγορά των παραγομένων προϊόντων, δημοτικά τέλη που θα προορίζονταν για την ανακούφιση ή την καλλίτερη λειτουργία του Δήμου που φιλοξενούσε μια τέτοια ΒΙ.ΠΕ.
Τί χρειάζεται η ΒΙ.ΠΕ. για να μπορέσει να γίνει αφετηρία ανάπτυξης στην περιοχή που εγκαθιδρύεται;
Πρώτα από όλα υποδομές. Όπως, δίκτυο ύδρευσης-αποχέτευσης, βιολογικό καθαρισμό, οδικό δίκτυο, ηλεκτρικό δίκτυο, δίκτυο επεξεργασίας αποβλήτων, ειδικό καθεστώς δημοτικών τελών και φόρων, που θα προκύψει μετά από διαβούλευση με την τοπική κοινωνία και φυσικά, κίνητρα για εγκατάσταση ή μετεγκατάσταση επιχειρήσεων.
Η ΒΙ.ΠΕ. Μεγάρων αποτελεί ένα… φάντασμα που στοιχειώνει για αρκετές δεκαετίες την περιοχή. Αδιαφορία, μιζέρια, πολιτική αβελτηρία ή πολιτική μικροπρέπεια καθώς και αναποτελεσματικότητα των εκάστοτε πολιτικών ταγών στην διάρκεια αυτών των δεκαετιών, έχουν αφαιρέσει πολλά λιθαράκια, και από αυτό το «οικοδόμημα» ανάπτυξης που έχουμε. Σίγουρα είναι αναγκαίο να αναλογιστούμε όλοι τους λόγους που οι εκάστοτε ταγοί δεν επέλεξαν και δεν επιλέγουν την ανάπτυξη δια της ΒΙ.ΠΕ. Μεγάρων. Πλην όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου.
Σκοπός είναι να αναδειχθεί σήμερα αυτή η αποσάθρωση, η υποτίμηση, η απομείωση της αξίας μιας τέτοιας οριοθέτησης για την περιοχή μας.
Έως σήμερα, οι… «πολιτικοί» που έχουν τεθεί επικεφαλής στην περιοχή, έχουν αδιαφορήσει, έχουν υποτιμήσει, έχουν απαξιώσει εντελώς ένα τέτοιο εργαλείο. Διότι σκέφτονται πάντα με το μυαλό στο πως θα παραμείνουν στην καρέκλα. Όχι μόνο είναι ανενημέρωτοι, αλλά δεν ενδιαφέρονται αληθινά ώστε να ενημερωθούν σωστά, ώστε μετά να ενημερώσουν τους πολίτες για τα θετικά και τα αρνητικά, για τα οφέλη μιας ΒΙ.ΠΕ στην περιοχή μας, αλλά σκεπτόμενοι ένα παροδικό πολιτικό κόστος που μια ενδεχόμενη ρήξη θα επιφέρει, εγκλωβίζονται, «φυλακίζονται» από την γοητεία της πολιτικής καρέκλας και δεν τολμούν. Αυτό είναι ένα δείγμα απόλυτης πολιτικής ανικανότητας, πολιτικής ανευθυνότητας, μα πάνω από όλα πολιτικής μικρότητας!
Αυτή είναι η κατάρα της πολιτικής καρέκλας. Η… «πολιτική καψούρα» που δημιουργεί στον εκάστοτε πολιτικό εραστή της, δεν του επιτρέπει να σκέπτεται παρά μόνο πως ο ίδιος θα την απολαμβάνει.
Μόνο που όλοι ξεχνούν το βασικότερο…
Επειδή η πολιτική καρέκλα είναι σαγηνευτική και εκπάγλου κάλλους, έχει πολλούς πολιτικούς μνηστήρες. Ιντριγκάρει και παθιάζει τους πολιτικούς μνηστήρες για να την διεκδικήσουν. Επιτρέπει σε όλους να την αγγίξουν και να την απολαύσουν. Πλην όμως, μόλις γίνονται ανασφαλείς και πιεστικοί… απολύονται!