AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

21.10.2018
Ειδήσεις

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Αποδεδειγμένα είμαστε άνθρωποι των άκρων. Αυτό από μόνο του είναι θλιβερό.
Είμαστε άνθρωποι που επιζητούμε διακαώς την αδυναμία ή την αποτυχία του άλλου για να την «απολαύσουμε».
Λυπάμαι που είμαστε «φτιαγμένοι» από μικρότητες, εμπάθεια και μνησικακία.
Τόσο η οικολογική καταστροφή, όσο και η απώλεια ανθρωπίνων ζωών δεν είναι δυνατόν να επιτρέπει σχόλια, διαπιστώσεις και συζητήσεις-αναλύσεις λες και ξάφνου όλοι γίναμε ειδικοί και έχουμε άποψη. Σε τέτοιες στιγμές η σοβαρότητα επιτάσσει... περισυλλογή και αφωνία.
Σίγουρα κάποιος φταίει. Αλλά...
Άραγε δεν φταίω πρώτα εγώ και οι διπλανοί μου που πήγαμε να φτιάξουμε τον… οικισμό στο δάσος; Φοβερή η ελληνική νομολογία σε πολλές των περιπτώσεων.
Εμείς που δεν καθαρίσαμε ποτέ τον χώρο μας περιμετρικά, από τα ξερά ξύλα, που δεν αποψιλώσαμε τον χώρο τουλάχιστον, ώστε να μειώσουμε τον κίνδυνο σε μια ενδεχόμενη πυρκαγιά;
Εμείς που δεν είχαμε ούτε έναν πυροσβεστήρα στο σπίτι;
Το ότι εγώ και άλλοι μαζί μου φτιάξαμε τον οικισμό επειδή είμαστε φτωχοί πλην τίμιοι(!) ενώ γνωρίζαμε ότι στην περιοχή όχι ρεύμα αλλά ούτε νερό δεν υπήρχε δεν συνιστά ατιμία, βλακεία, υστεροβουλία και εν τέλει από την άλλη πλευρά, δεν είναι συναλλαγή, πολιτική εκμετάλλευση, εγκληματική αδιαφορία; Διαχρονικά δεν ενέχει άραγε εισπρακτική σκοπιμότητα; Δώσε το πρόστιμο και πλήρωσε τα δέοντα και μας είναι αδιάφορο εάν καείς, πνιγείς ή πάθεις οτιδήποτε άλλο. Δεν αποτελεί το μέγιστο έγκλημα και την συνυπευθυνότητα τόσο από εμάς, όσο και των υπηρεσιών του κράτους;
Το ότι δεν υπάρχουν και δεν επιτρέπεται εύκολα να γίνουν αντιπυρικές ζώνες στα δάση μας λες και στις άλλες χώρες που έχουν τέτοιες δεν ξέρουν, αλλά συνάμα κάνουν κακό στα δάση τους.
Το ότι δεν υπάρχουν τεράστιες δεξαμενές νερού, ή έστω με τέτοιο υλικό γεμάτες, που όταν οι φλόγες τις τυλίξουν, να λιώνουν από την ζέστη και να συνεπικουρούν στην κατάσβεση;
Το ότι δεν υπάρχουν σχέδια έκτακτης ανάγκης και δεν έχουν γίνει ποτέ ασκήσεις ετοιμότητας είναι και αυτό ένα σημάδι ανοησίας και αδιαφορίας.
Το ότι τουλάχιστον στην Κινέττα τον 21ο αιώνα δεν υπάρχει νερό, και άρα πυροσβεστικοί κρουνοί, το απλούστερο αναγκαίο «μέσο» αντιμετώπισης πυρκαγιάς μετά τις δεξαμενές, υπάρχει κάποιος να αναλάβει την ευθύνη, να παραιτηθεί ή να μας εξηγήσει;
Το ότι απλοί κανόνες πρόβλεψης δεν έχουν ποτέ εφαρμοστεί, παρά τις με μεγάλο πόνο και κόστος «διδαχές» της φωτιάς στο όρος Πατέρας, για να μην γράψω για τις διδαχές από τα δάση της Ηλείας, είναι απόρροια της αδιαφορίας του «συστήματος» και των κρατικών παραγοντίσκων που απλώς επιζητούν οφίκια, τίτλους και ανούσιους επιθετικούς προσδιορισμούς αλλά και στρουθοκαμηλισμού όλων μας.
Διότι όπως πάμπολλες φορές έχουμε όλοι ακούσει, η παραίνεση μην μιλάς και δημιουργήσεις αντιπάθειες και εχθρούς, συνεχίζει και βασιλεύει. Όλοι βλέπουμε τα στραβά, τα περίεργα, τις ανοησίες ανθρώπων άσχετων που επειδή είναι κολλητοί του τάδε ή του δείνα, επειδή είναι «αγαπημένοι» των πατεράδων της εκάστοτε κοινωνίας, αναρριχήθηκαν στην θέση που τους ξεγύμνωσε, έδειξε την ανικανότητα και την επικινδυνότητά τους. Αλλά εμείς να μην τους το πούμε, να μην συγκρουστούμε και να μην απαιτήσουμε τα απλά και αυτονόητα, απλώς να οσφυοκάμπτουμε.
Το σημαντικότερο, εν έτη 2018 είμαστε ειδικοί στην κριτική αλλά επί του πρακτέου πάντα οι άλλοι φταίνε και πρέπει να τα φτιάξουν.
Σε μέρη όπως αυτά που καταστράφηκαν είναι τραγικό να υπάρχει θάλασσα έστω και στο χιλιόμετρο και να μην έχει προβλεφθεί η χρήση του θαλασσινού νερού για πυροπροστασία.
Το τέλειο όμως και το επαίσχυντο κατ' εμέ, απόρροια του οφθαλμός αντί οφθαλμού είναι η «ευχάριστη» πολιτική νότα που βλέπουμε και θα δούμε, είτε για τα νούμερα τηλεθέασης είτε για την πολιτική εκμετάλλευση της καταστροφής.
Δεν είναι κάτι νέο. Το έχουμε ξαναδεί. Το 2007 αλλά και σε κάθε καταστροφή, οι απέναντι" που δεν θέλουν τέτοιες ώρες να κάνουν πολιτική εκμετάλλευση κατ΄ ομολογία τους, ξιφουλκούν για την αδυναμία, την ολιγωρία και την αδιαφορία των εχόντων την νομή της εξουσίας. Εκείνων, που δυστυχώς στην αντίστοιχη περίπτωση του παρελθόντος, όταν ήθελαν να υφαρπάξουν την νομή της εξουσίας, το τι έλεγαν δεν περιγράφεται…
Καθημερινά, αποκαίδια ανθρώπων, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κείτονται κάτω από ένα άσπρο σεντόνι ή κάτω από κάποια στέγη ή καμμένους τοίχους, είτε περιφέρονται ως φαντάσματα στις περιοχές που έχουν πληγεί. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αυτά όλα θα ξεχαστούν όπως πάντα γίνονται στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και οι ίδιοι αξιωματούχοι ή προαλειφόμενοι, φερέλπιδες, επίδοξοι τέτοιο θα βρεθούν και πάλι, με την δική μας ανοχή και την δική μας συνενοχή και βλακεία να κατέχουν αξίωμα.
Το μόνο που θα μας σώσει είναι πριν τους αποδεχτούμε, πριν μας τους «φορέσουν» κανονικά, να τους ρωτήσουμε τί ειδικότητα έχουν; Να τους ρωτήσουμε τί έχουν κάνει στην επαγγελματική τους καριέρα σχετικά με το αξίωμα ή την θέση που προαλείφονται να καταλάβουν.
Μόνο έτσι μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο νέας, κάθε είδους, πυρκαγιάς!