AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

17.07.2018

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Σε πάμπολλες των περιπτώσεων είτε σε εθνικό επίπεδο είτε σε τοπικό οι εκπρόσωποι του λαού, στο κοινοβούλιο είτε στις αίθουσες των δημοτικών συμβουλίων αντίστοιχα, καλούνται να τοποθετηθούν και να ψηφίσουν, για θέματα που μας αφορούν.
Θέματα που θεωρητικά ανακύπτουν ή προκύπτουν, θέματα που χρήζουν λύσεως και είναι ως επί το πλείστον μείζονος σημασίας. Ναι υπάρχουν και θέματα «ελαφρού χαρακτήρος» όπως γιορτές και πανηγύρια ή μείζονος σημασίας όπως προμήθειες, παράξενα ελλείμματα κακοδιαχείρισης ή θέματα που αφορούν το μέλλον μας!
Η «προτροπή σε απόφαση» που υφίστανται οι εκπρόσωποί μας, είναι πυραμιδική. Μόνο που πολύ απλά, όλοι αυτοί οι «εκπρόσωποί μας, τεχνηέντως, έχουν αντιστρέψει την πυραμίδα. Διότι η βάση της νοητής αυτής πυραμίδας είναι στην αληθινή Δημοκρατία η κορυφή, και η μύτη της πυραμίδας είναι η βάση. Όμως όπως πάντα συμβαίνει στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, ο καιροσκοπισμός, η έλλειψη πολιτικής συμπεριφοράς, το έλλειμμα παιδείας και λογικής όλων μας, επέτρεψε και οδήγησε σε αντιστροφή της πυραμίδας.
Έχουμε λοιπόν φτάσει σε τέτοια πολιτική κατάντια, στην οποία τα όσα ψηφίζονται για εμάς από τους εκπροσώπους μας δεν συνάδουν, ούτε καν ταυτίζονται με τα συμφέροντά μας, τα συμφέροντα των πολιτών, τα οποία υποχρεούνται να προασπίζονται οι παντός είδους εκπρόσωποί μας. Επιβάλλεται επί της ουσίας, από την στιγμή που εμείς τους ψηφίσαμε, όχι μόνο να έχουν γνώση του τί θέλουμε να πράξουν για εμάς, αλλά και σε κάθε σημαντικό ζήτημα που αφορά την όποια μελλοντική μας καταπίεση, να αποφασίζουμε και να ανανεώνουμε την πολιτική εξουσιοδότηση που τους έχουμε κάνει, -και δεν υπονοώ εκλογές ή δημοψηφίσματα- ώστε να μην χάνεται η γέφυρα, η επαφή μεταξύ μας.
Αντίθετα, η πολιτική ξετσιπωσιά είναι έκδηλη. Μάλιστα, με το ευφυολόγημα πως ο εκπρόσωπος του λαού «ψηφίζει κατά την συνείδησή του» είναι φαιδρό. Διότι εάν ο εκπρόσωπος του λαού ψηφίζει κατά συνείδηση, τότε υπάρχει πράγματι λόγος να «επαιτεί και να βυσσοδομεί» ώστε να κατακτήσει μια έδρα εξουσίας σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο;
Αυτή η κατάντια στην οποία έχει περιπέσει ο λαός, σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο δεν οδηγεί παρά μόνο σε περαιτέρω υποβάθμιση και μείωση των δικαιωμάτων του, σε υποχώρηση της Δημοκρατίας, δημιουργώντας –εάν δεν έχει ήδη συμβεί υπό του μανδύα της- μια ολιγαρχία που σχεδιάζει, αποφασίζει και πράττει με γνώμονα ιδιοτέλειες και μικροσυμφέροντα. Πράγμα που αντιβαίνει κατά πολύ τον όρκο που ο καθένας εκπρόσωπος μας δίνει πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, «να υπηρετεί το κοινωνικό συμφέρον» και τον λαό. Είτε είναι φίλα προσκείμενος είτε αντίθετος πολιτικά.
Σε τοπικό επίπεδο, δεν έχει ακόμα κατακαθίσει η σκόνη από την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου σε σχέση με τον ισολογισμό του 2016. Εκεί οι εκπρόσωποί μας αντάλλαξαν απόψεις και έγιναν αντεγκλήσεις σε διάφορα επίπεδα και εν τέλει «όλα καλά».
Δεν μάθαμε ποτέ… τι γίνεται με τα ελλείμματα; Τί γίνεται με αυξημένα έξοδα χρήσης; Τι σημαίνει η λέξη «κλοπή» που αναφέρεται στο απόσπασμα για τον Ισολογισμό της Οικονομικής Επιτροπής; Μπορούμε να μάθουμε εάν και πότε όλοι οι πολίτες είναι δυνατόν να έχουν γνώση των λογαριασμών του ισολογισμού και των κινήσεών τους;
Φυσικά, το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβάνεται και σε εθνικό επίπεδο στην αίθουσα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Οι πολίτες δεν έχουν ουσιαστική εικόνα του τί γίνεται και γιατί γίνεται. Αυτό είναι όχι μόνο αντίθετο με όσα η Δημοκρατία πρεσβεύει, αλλά και ανησυχητικό.
Εν κατακλείδι είναι φαιδρό η δημαγωγία και οι εκφραστές της να απολαμβάνουν εξουσία, αντιμισθίες και ο λαός να πληρώνει. Είναι φαιδρό οι εκπρόσωποι ν’ απολαμβάνουν το δικαίωμα της επιλογής κανόνων και πρακτικών που άπτονται του συμφέροντος των πολλών, με βάση όμως το προσωπικό κι όχι το κοινό συμφέρον.
Τελικά αποδεικνύεται διαχρονικά, πως κάθε απόφαση που ο εκάστοτε εκπρόσωπός μας καλείται να πάρει για εμάς, ειδικά όταν την παίρνει «κατά την συνείδησή του», μακροπρόθεσμα είναι αποτέλεσμα μικροπολιτικής και όχι μακροπολιτικής. Οδηγεί αβίαστα στην ζημία των πολλών και όχι στο όφελος.