AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

17.07.2018

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Ο πόλεμος εξουσίας καλά κρατεί. Τα πάντα περιστρέφονται, αρχίζουν και τελειώνουν στην εξουσία. Σε κάθε επίπεδο. Στην κορυφή της εξουσιαστικής πυραμίδας σαφώς είναι η πολιτική εξουσία. Από αυτήν ξεκινούν και σε αυτήν καταλήγουν όλα. Εκεί η διαπάλη των μνηστήρων εκτυλίσσεται, με έναν αγώνα αέναο, τρομερό και ανελέητο.
Ένα είναι το δεδομένο. Τους πολιτικούς «αντιπάλους» τους αναδεικνύουμε, τους «διορίζουμε», τους αποδεχόμαστε εμείς. Οι Πολίτες. Ο Λαός. Έχουμε την απόλυτη ευθύνη -την στιγμή που τους αποδεχόμαστε ως εκπροσώπους μας- και ταυτόχρονα αποδεικνύουμε την απόλυτη ανευθυνότητα –την στιγμή που τους επιτρέπουμε δια της απουσίας ή της μη παρουσίας μας στα δύσκολα θέματα που μας αφορούν- όταν επιτρέπουμε να παίρνουν εκείνοι τις αποφάσεις χωρίς εμάς, για όσα όμως αφορούν εμάς.
Το μόνο όπλο που ο λαός διαθέτει και είναι τρομερό, είναι μοναδικό αλλά αναξιοποίητο είναι ο Έλεγχος. Αυτό το ανίκητο όπλο της Δημοκρατίας έναντι των «πολιτικών σαλτιμπάγκων» εμείς οι πολίτες το έχουμε παραμερίσει. Ο Έλεγχος είναι η γραμμή Μαζινό τής Δημοκρατίας όχι επειδή είναι σαθρά τα θεμέλιά της, το αντίθετο. Είναι πανίσχυρα. Εμείς όμως, ως λαός, στην πλειοψηφία μας είμαστε σαθροί, αδιάφοροι, με απολιτική νοοτροπία, τυχοδιώκτες που κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας αδιαφορώντας για τον διπλανό μας. Έτσι τον Έλεγχο, το βασικό μας όπλο δεν το χρησιμοποιούμε ποτέ και δεν πιέζουμε τους εκπροσώπους μας να το χρησιμοποιήσουν. Με τον τρόπο αυτόν, δίνουμε το δικαίωμα στους κατέχοντες την εξουσία να λειτουργούν με γνώμονα προσωπικά συμφέροντα. Το ίδιο κάνουμε και προς τους διεκδικητές.
Αποτελεί «κοινό μυστικό», με την ευκαιρία της «έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης» για την έγκριση του Ισολογισμού του Δήμου Μεγαρέων για το έτους 2016, η αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας της διοίκησης του Δήμου μας. Παρά το ότι η διοίκηση επαίρεται και επιμένει ότι μπήκαν σε τάξη τα οικονομικά του Δήμου Μεγαρέων, οι αριθμοί δείχνουν να την διαψεύδουν. Όπως είχαν διαψευστεί και παλαιότερες διοικήσεις, έτσι και σήμερα, δυστυχώς φαίνεται πως κάτι δεν πάει καλά. Το βασικότερο είναι πως ακούμε για ταμειακά διαθέσιμα, για δημοσιονομική τάξη, για αλλαγή στον τρόπο διαχείρισης των οικονομικών, μα δεν ακούμε γιατί τα χρέη του Δήμου αυξάνονται. Το βασικότερο; Δεν βλέπουμε επί της ουσίας στοιχεία. Ναι υπάρχουν στην Διαύγεια πολλά στοιχεία που μπορούμε να βρούμε και να αποθηκεύσουμε σε ένα αρχείο. Όμως στην διαύγεια δεν μπορούμε να απολαύσουμε ιδεοτυπικά «έλεγχο νομιμότητας και έλεγχο σκοπιμότητας». Περνάμε την καθημερινότητά μας με γενικεύσεις, με αόριστες και σχεδόν χωρίς αιτιολογία κινήσεις για εμάς, χωρίς εμάς. Έχουμε την τιμή να απολαμβάνουμε λιγότερα και από τα αυτονόητα, λέγοντας «μπράβο» και «ευχαριστώ» που μας τα προσφέρουν. Λες και αγνοούμε ότι όλα αυτά είναι υποχρεωμένοι να μας τα προσφέρουν επειδή τα πληρώνουμε με φόρους.
Δεν έχουμε δει όμως να ζητούνται ευθύνες από κανέναν διαχρονικά -κάτι για το οποίο η παρούσα διοίκηση είχε δεσμευθεί προεκλογικά- για τις κακοτεχνίες, για τις ευθύνες που αναλογούν στους εκάστοτε διοικούντες «για το χάλι που είχε περιέλθει ο Δήμος». Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα, πώς μέσα σε τριάμισι χρόνια, τόσα εκατομμύρια σε χρέη που είχε ο Δήμος έχουν διευθετηθεί μεν αλλά το χρέος του μεγαλώνει. Δεν έχουμε αντιληφθεί γιατί ο Έλεγχος «προσανατολίστηκε» μόνο στην τελευταία περίοδο και δεν «άνοιξε» και προς άλλες διοικήσεις. Το βασικότερο, δεν έχουμε αντιληφθεί, γιατί η αντιπολίτευση δεν επιδιώκει να αποδείξει την επάρκειά ή μη των λεγομένων και των πραττομένων της διοικήσεως. Δεν έχουμε αντιληφθεί τον λόγο που ακροθιγώς αντιπολιτεύεται, μα το βασικότερο, γιατί η αντιπολίτευση αναλώνεται μόνο στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου και σε κάποια γραπτά στον Τοπικό Τύπο.
Διαχρονικά, υπάρχει μια πολιτική αντίληψη, πως μαζεύεις τα στοιχεία ώστε πλησιάζοντας η ώρα των εκλογών, να τα εμφανίζεις σιγά σιγά ώστε οι πολίτες να μην «ξεχάσουν» και να καταδικάσουν. Αυτή όμως εκτός του ότι είναι «μη ηθική» πολιτική πρακτική, είναι και εντελώς επιβαρυντική για τους διεκδικητές επειδή ξεκάθαρα αναδεικνύει πίσω σκέψεις. Αναδεικνύει ανήθικη πολιτική μηχανορραφία. Από μόνη της αυτή η πρακτική εκθέτει τον εκάστοτε διεκδικητή επειδή φανερώνει πως έχει ως αυτοσκοπό την εξουσία κι όχι την «υπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος».
Από την άλλη πλευρά, εάν υποθέσουμε ότι η μείζων ή ελάσσων αντιπολίτευση δεν έχει στοιχεία ή αδυνατεί να αντιπολιτευθεί σθεναρά, λόγω του ότι ελλοχεύει το ενδεχόμενο να υπάρχουν κάποια επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον της, δημιουργείται εύλογα η απορία γιατί δεν αποχωρεί παραιτούμενα τα στελέχη της, ώστε να αναλάβουν τις θέσεις πρόσωπα που δεν έχουν οποιαδήποτε εμπλοκή, ώστε να μπορέσουν να επιτελέσουν τον πολιτικό ρόλο τους απρόσκοπτα;
Στις μέρες που διανύουμε, με πολύ σοβαρά ζητήματα τόσο σε εθνικό όσο και τοπικό επίπεδο, οι πολίτες δεν έχουν παρά μόνο μια ανάγκη και απαίτηση. Ξεκαθάρισμα. Γενικό ξεκαθάρισμα. Τόσο σε πρόσωπα όσο και σε πρακτικές. Διότι πολιτική σημαίνει υπηρεσία προς το κοινωνικό σύνολο και ενέργειες ώστε να υπηρετηθεί απόλυτα, ηθικά και αντικειμενικά. Όμως πολιτική και ειδικά στην Δημοκρατία μας, πάνω απ’ όλα σημαίνει Έλεγχος. Και αυτόν τον έχει αναλάβει η διοίκηση πρωτίστως κι ύστερα η αντιπολίτευση. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν έχουμε διαπιστώσει καμία διοίκηση να ελέγχει τον εαυτό της και καμία αντιπολίτευση να ασκεί έντονο Έλεγχο σε κανέναν. Υπάρχει τελικά αντιπολίτευση ή βιώνουμε Υποχώρηση της Δημοκρατίας με ταυτόχρονη πολιτική «Νομιμοποίηση του μη ηθικού»;