AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

25.04.2018

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Για δεκάδες χρόνια βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Συγκεκριμένες «κάστες» επιτρέπεται να νέμονται την εξουσία και οι υπόλοιποι άνθρωποι απλώς «επιτρέπεται» να τους προσκυνούν.
Είναι ένα εκ γενετής δικαίωμα η εξουσία, που η μεταβίβασή της επιτρέπεται μόνο σε εκλεκτούς και μόνο σε επιφανείς. Σε προβεβλημένους. Σε «μικρές» διασημότητες.
Το φαιδρό του θέματος είναι ότι η φράση «όλοι μας γνωριζόμαστε» ισχύει μόνο για τους πολλούς. Για τους ανήκοντες στην παραπάνω «κάστα», όλα είναι αμελητέα διότι η κάστα αυτή είναι υπεράνω. Είναι θέμα δυναμικής κι όχι δύναμης.
Το ένα φαιδρό λοιπόν φέρνει το επόμενο μεγαλύτερο φαιδρό. Την διασπάθιση ή την κατασπατάληση ή την κακοδιαχείριση ή την παράνομη διαδρομή του δημοσίου χρήματος, προς τις τσέπες της κάστας και των συνεργαζομένων με αυτήν.
Αυτές τις δεκάδες χρόνια λοιπόν – όχι ότι στα βάθη των αιώνων, εκεί στην Αρχαία Ελλάδα δεν συνέβαιναν τέτοια πράγματα, αλλά εκεί οι Νόμοι λειτουργούσαν και οι Πολίτες επίσης εξασκούσαν τα Δικαιώματα Ελέγχου τους- η προσπάθεια αναρρίχησης και «εισαγωγής» στην κάστα αυτήν, γίνεται, δίνοντας οι υποψήφιοι τον υπέρ πάντων αγώνα. Διότι το χρήμα είναι πολύ και ρέει σαν Πακτωλός (Χρυσορρόας κατά τον Πλούταρχο).
Η «κάστα» αυτή έχει a priori «επιβάλλει» στα μέλη της τον επιμερισμό των ρόλων και την εναλλαγή σε αυτούς όλων. Κανόνας πλήρως αποδεκτός από τα μέλη. Άλλως τε πώς να μην αποδεχτεί κάποιος ότι από καιρού είς καιρώ θα έρχεται στην επικαιρότητα, θα δρέπει δάφνες με την έννοια της αναγνωσιμότητας και της αποδοχής από τους πολίτες; Το βασικότερο, θα πληρώνεται «βασιλικά» για αυτό.
Η σκιαγράφηση των μελών της «κάστας» έχει ως εξής: Επιτυχημένος επιστήμων(!) κατέχων τίτλον σπουδών(!), όντας οικογενειάρχης(!) ή μελλοντίκος(!), απολαμβάνων την κοινωνική αποδοχή(!), έχοντας χρηματίσει Πρόεδρος σε διάφορους συλλόγους, από Γονέων και Κηδεμόνων μέχρι και συλλόγους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των σαλιγκαριών(!) και πάνω απ’ όλα «ανίκανος» για κάθε εργασία πέραν της φιλοσοφίας περί της αμπέλου. Δεν είναι αναγκαίο προσόν να είναι ρήτορες διότι αυτό πλέον δεν απαιτείται. Απευθύνεται σε υποτακτικούς και σε ανελεύθερους, τουλάχιστον στην σκέψη, πολίτες.
Το ταξίδι στην «πολιτική επιτυχία» ξεκινά. Φωτογραφίες, φλας αστράφτουν, συναγελασμός με την πλέμπα στα καφενεία, συνεντεύξεις των πέντε δέκα γραμμών και η μεγάλη προσωπικότητα χτίστηκε. Έφτασε η ώρα να «κυλίσει» στον Πακτωλό. Τίποτα πια δεν μπορεί να μπει εμπόδιο στο διάβα του προς την πολιτική επιτυχία. Και φυσικά στην οικονομική αποκατάσταση.
Η φαυλότητα όλων των παραπάνω εμπλεκομένων, «κάστας» και υπολοίπων ανθρώπων, είναι τόσο εμφανής, τόσο αηδιαστική, τόσο ντροπιαστική! Ιδιαίτερα για τους υπόλοιπους ανθρώπους. Διότι αντί να προστατεύουν τα κοινά, αντί να είναι ενωμένοι και να μην επιτρέπουν σε κανέναν «καστιανό» να λειτουργεί με τέτοια απρέπεια, υπακούουν στο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».
Έρχεται λοιπόν ή ώρα της εναλλαγής των «καστιανών» στην εξουσία, και οι συνεννοημένοι αρχίζουν εκατέρωθεν να μάχονται σε έναν ιδιότυπο αγώνα κατς. Για όσους δεν το θυμόνται ή δεν γνωρίζουν, σε αυτούς τους αγώνες κάτι παλαιστές σκέτα θεριά, υποτίθεται ότι ανέβαιναν στο ρινγκ και το «ξύλο» που έπεφτε μεταξύ τους ήταν ανεκδιήγητο. Μόνο που ποτέ σχεδόν οι γροθιές δεν εύρισκαν στόχο ή όταν εύρισκαν ήταν τόσο αδύναμες μεν, αλλά η πτώση του χτυπημένου παλαιστή-θεριού ήταν τόσο θεαματική και τρομερή που το κοινό παραληρούσε υπέρ του νικητή…
Φυσικά, λίγη ώρα αργότερα, οι παλαιστές που στην κονίστρα ήταν εχθροί και σκοτώνονταν, αγκαλιασμένοι και γελαστοί, μοίραζαν τα χρήματα και τρωγόπιναν μαζί γελώντας για την επιτυχία του σώου.
Έτσι λοιπόν και οι πολιτικοί. Την ώρα της εναλλαγής της εξουσίας(!) εξαπολύονται βολές τρομερές εκατέρωθεν, όπως περί αρχιερέων της διαπλοκής, περί κλεπτών και καταχρηστών, περί αποδοχής μιζών και άλλα τέτοια υπέροχα. Το κοινό παραληρεί από κάτω παρακολουθώντας τον πολιτικό αυτόν αγώνα, και φυσικά ξεχνά πως ξαναζεί το ίδιο έργο με άλλους πρωταγωνιστές. Μόνο διψά για «αίμα».
Η «κάστα» πέτυχε τον σκοπό της. Οι «καστιανοί», οι συνεργάτες και οι υποτακτικοί τους ετοιμάζουν τα νέα σεντούκια που θα συνεχίσουν να τοποθετούν χρήματα ενώ οι υπόλοιποι άνθρωποι, οι θεατές, είναι και πάλι έτοιμοι για να «καθοδηγηθούν».
Είναι λοιπόν κωμικοτραγικά τα όσα συμβαίνουν στην πολιτική. Το καζάνι είναι το ίδιο, η κουτάλα επίσης, και παρά το ότι έχει επικίνδυνα μεγαλώσει ο αριθμός των «καστιανών» και των συνεργατών τους, έχει πολύ φαγητό για αυτούς.
Είναι κωμικοτραγικό το ότι πάρα πολλοί «καστιανοί» δεν έχουν ποτέ επιχειρήσει, αλλά διατείνονται πως είναι επιχειρηματίες, που κόπτονται για το καλό των συμπολιτών τους, μόνο που εάν τους «ξεγυμνώσεις» μόνο για το δικό τους καλό κόπτονται.
Όλοι εκείνοι που για το καλό του συμπολίτη τους, παίρνουν μισθούς και αντιμισθίες, και μετά βίας πράττουν τα αυτονόητα για τους συμπολίτες τους, θα μπορούσαν να είναι ελεγχόμενοι. Αλλά από ποιους μπορεί να είναι ελεγχόμενοι; Από εκείνους που κοιτώντας μόνο το προσωπικό τους συμφέρον, αδιαφορώντας για το κοινό, περιμένουν να αναλάβουν δημόσιες προμήθειες;
Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουν οι πολίτες.