AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

18.01.2018

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Μια σχεδόν εβδομάδα από τα καταστροφικά αποτελέσματα μιας δυνατής νεροποντής ήδη πέρασε. Νεροποντή που η ΕΜΥ είχε προειδοποιήσει για το ακραίο του φαινομένου ώστε να υπάρξει η ανάλογη μεριμνα από τους Δήμους ή τις Περιφέρειες των περιοχών που η πρόβλεψη υποδείκνυε ως υψηλού κινδύνου.
Νέα Πέραμος και Μάνδρα, μέσα σε λίγες ώρες μετατράπηκαν σε λίμνες λάσπης και σε ένα απέραντο νεκροταφείο ονείρων, ψυχών, ιδεών… Έτσι ξαφνικά, χωρίς κάποια ένδειξη. Στην Μάνδρα και στην ευρύτερη περιοχή της είκοσι τουλάχιστον άτομα δεν θα ξαναδούν το φως του ηλίου, δεν θα ξανα-αναπνεύσουν το οξυγόνο. Στην Νέα Πέραμο υπήρξε μόνο ένα θύμα, ευτυχώς, για το μέγεθος της καταστροφής. Πνιγμένοι όλοι μέσα σε τόνους λάσπης και τόνους «αδιαφορίας;» ανθρώπινης και αναποτελεσματικότητας; των φορέων. Τόσο τοπικής όσο και κεντρικής εξουσίας.
«Αδιαφορίας» ανθρώπινης, επειδή έχουμε κάνει κτίσματα σε χώρους που δεν έπρεπε -κατοικίες ή εργασιακούς χώρους- είτε επειδή ήταν ρέματα ή παλιοί χείμαρροι, αδιαφορώντας τόσο για την ακεραιότητα την δική μας όσο των οικογενειών και των συνανθρώπων μας.
«Αδιαφορίας;» επειδή χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα άλλο παρά μόνο τον εαυτό μας και το πώς θα εξυπηρετηθούμε, χωρίς δεύτερες σκέψεις πετάμε μπαζοσκούπιδα σε χώρους που δεν είναι πιστοποιημένοι και άρα μελετημένοι για τέτοια υλικά.
«Αδιαφορίας;» επειδή δεν προσέχουμε ποτέ τα δάση μας, έτσι σε κάθε καλοκαιρινή περίοδο χάνουμε όχι μόνο πνεύμονες πρασίνου αλλά και φυσικά αντιπλημμυρικά φράγματα.
«Αδιαφορία;» που πηγάζει είτε από έλλειψη της αίσθησης της συναυτουργίας και την συνυπευθυνότητας του καθενός από μας σε κάθε τί που πράττουμε σε μια κοινωνία είτε από έλλειψη παιδείας είτε και από κακία προς τους συνανθρώπους μας.
Αναποτελεσματικότητα διότι σε πάμπολλες των περιπτώσεων, υπό τέτοιες συνθήκες, τίποτα δεν λειτουργεί με κανονικότητα. Δεν υπάρχει ουσιαστική επιχειρησιακή ετοιμότητα στους φορείς πέραν των ειδικών και επιφορτισμένων για την όποια αντιμετώπιση καταστροφών. Δεν είναι προσωρινό το φαινόμενο ή απλώς τυχαίο. Είναι χρόνιο. Η νοοτροπία μας είναι θεραπείας. Είναι να αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα κι όχι να το προλαμβάνουμε. Σαφώς και υπάρχουν φαινόμενα που δεν μπορούν να προβλεφθούν παρά μόνο σε σενάρια καταστροφών εκείνων των φορέων που είναι επιφορτισμένοι να τα αντιμετωπίσουν. Μια πλημμύρα όμως, δεν είναι μέσα σε αυτά τα φαινόμενα.
Το χείριστο όλων είναι πως παρά τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα, παρά την περιοδικότητά τους, όχι μόνο δεν επικαιροποιούμε τους τρόπους αντιμετώπισης σε πολύ μικρά χρονικά διαστήματα –όπως δείχνουν τα φαινόμενα, διότι εάν επικαιροποιούνται οι τρόποι αντιμετώπισης, τότε σαφώς μιλάμε για τεράστιες ευθύνες και για επεμβάσεις εισαγγελέα εναντίον των αξιωματούχων που δεν ενήργησαν βάσει των κανόνων- αλλά λειτουργούμε με τρόπο που δείχνει άγνοια κινδύνου και αμορφωσιά.
Ναι υπάρχει η Πολιτική Προστασία. Σκοπό έχει την Πρόληψη των Καταστροφών και η Αποκατάσταση των Ζημιών. Είτε σε τοπικό επίπεδο είτε σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας, όλοι διατείνονται ότι συνεδρίασε, ότι ήταν σε ετοιμότητα και ότι λειτούργησε σωστά. Είναι έτσι; Μπορούμε να δείξουμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτό το όργανο;
Μπαίνοντας στην ουσία του προβλήματος, από το ξημέρωμα της προηγούμενης Τετάρτης στην περιοχή του Δήμου Μεγαρέων και ειδικότερα στην Νέα Πέραμο, αλλά και στην Περιοχή του Δήμου Μάνδρας-Ειδυλλίας έχει συντελεστεί μεγάλη καταστροφή που συνοδεύτηκε και με απώλειες ζωών. Αρχίζουν οι εκκλήσεις για βοήθεια και ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιείται.
Αρχίζουν οι Δήμαρχοι των περιοχών να βγαίνουν στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, χωρίς να υπάρχει σαφήνεια, χωρίς να έχουν επί της ουσίας κανένα στοιχείο, χωρίς να έχουν αντίληψη του μεγέθους του προβλήματος. Απλώς λένε για να λένε το πρόβλημα που συνέβη. Και σαφώς αρχίζει η πίεση από όλους, με πρώτους τους δημοσιογράφους που διψούν για αίμα. Διψούν να καταλογίσουν ευθύνες, υποκαθιστώντας τους φυσικούς δικαστές, αν και δεν το θέλουν. Ένεκα της ενημέρωσης… Ταυτόχρονα, αρχίζουν και οι εκκλήσεις των πολιτών για βοήθεια. Εμφανίζονται τα πρώτα αλληλέγγυα μηνύματα από την κοινωνία και… όλα παίρνουν τον δρόμο τους. Στήνονται «στρατηγεία» για να γίνει η διαχείριση της κρίσης. Βγαίνουν και δυνάμεις του στρατού ώστε να συνδράμουν το έργο του κρατικού μηχανισμού. Γλαφυρές οι περιγραφές των αξιωματούχων, των πολιτών, των δημοσιογράφων και φυσικά των βίντεο, των εικόνων από τις πληγείσες περιοχές. Οι εκκλήσεις συνεχίζονται, γίνονται εντονότερες. Τραγωδία… Οι απορίες τόσες ημέρες μετά αντί να λυθούν μάλλον πολλαπλασιάζονται:
Πώς λειτούργησε η Πολιτική Προστασία προληπτικά; Είναι στις αρμοδιότητές της ο πλήρης έλεγχος των περιοχών ευθύνης της ώστε να υποδείξει ή να προλάβει οποιαδήποτε καταστροφή ή να την ελαχιστοποιήσει;
Στους δύο Δήμους που επλήγησαν περισσότερο, μαζί με τα υπάρχοντα των πολιτών, τα λασπόνερα παρέσυραν και τα χρήματα των Δήμων; Δεν ήταν σε θέση οι Δήμαρχοι να παραγγείλουν νερά, να οργανώσουν διανομή τροφίμων με εταιρείες που προσφέρουν έτοιμα γεύματα σε συγκεκριμένα σημεία ώστε να έχουν πρόσβαση οι πληγέντες από την πρώτη στιγμή;
Δεν ήταν σε θέση, επικοινωνώντας με την κεντρική εξουσία, ώστε να έχουν την ενημέρωση και ενδεχομένως την «πολιτική κάλυψη» που απαιτείται ώστε να υπάρξει «άμεσα» τρόπον τινά ένα οικονομικό βοήθημα στους πληγέντες, αυτά τα 600 ευρώ ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μην περιμένουν δύο ή και περισσότερες ημέρες σαν επαίτες την συνδρομή αλληλέγγυων;
Η Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας κατέχει δικά της μέσα ή έχει την ευχέρεια να συντονίζει μέσα και ανθρώπινο δυναμικό, ώστε να επεμβαίνει ή απλώς είναι ένα όργανο που συντονίζει και οι ιδιώτες σε κάθε περίπτωση αναλαμβάνουν είτε εθελοντικά είτε με συμβάσεις έργου, να βοηθήσουν;
Η γνωστή ΜΟΜΑ που υποτίθεται ότι έχει ανασυγκροτηθεί και σε χρόνο πολύ γρήγορο επεμβαίνει, μπορούσε ή όχι να προσφέρει βοήθεια ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση; Ζητήθηκε η βοήθειά της; Συζητήθηκε; Η Πολιτική Προστασία είναι σε θέση να αιτηθεί την βοήθεια της ΜΟΜΑ όταν το κρίνει απαραίτητο;
Είναι κατανοητό ότι σε τέτοιες οριακές καταστάσεις απαιτούνται οριακές και ουσιαστικές λύσεις. Είναι δυνατόν, εν έτη 2017 να περιμένουμε να μας στείλουν νερά, κλινοσκεπάσματα, να περιμένουμε να στήνονται αυτοσχέδια μεγέρικα στις πλατείες ή σε κάποια δημόσια κτήρια; Είναι δυνατόν και ηθικά σωστό να μην πράττει κανένας και να περιμένει άλλους να πράττουν γι’ αυτόν;
Κοινωνία είναι μια σύνθεση ανθρώπων που διαβιούν μαζί, βάσει κανόνων ηθικών αξιών, έχοντας υποχρεώσεις και δικαιώματα. Δύο από τα βασικά της στοιχεία είναι η Συνυπευθυνότητα και η Ατομική Ευθύνη.