AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

25.11.2017

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

 

Το προσωπείο κάθε άρχοντα, είθισται, ν’ αντανακλά την κοινωνία που τον εξέλεξε, που τον ανέδειξε. Αυτό είναι μια βεβαιότητα, είναι μια θυμοσοφία. Είναι δύσκολο, για να μην γράψω αδύνατον, να υπάρξει αντίρρηση, να υπάρξει διάψευση γι’ αυτό.
Όμως, μια σημαντική ερώτηση εγείρεται από κάποιον που δεν αρέσκεται στην επιφάνεια, στα εξωτερικά, αλλά αναζητά απαντήσεις ουσιαστικότερες. Μια ερώτηση που θέλω να επισημάνω και φυσικά να σταθώ:
Τί συμβαίνει άραγε, εάν ο «εξουσιαστής» και άρχων της κοινωνίας, φορά προσωπείο προκειμένου να ανέλθει; Προκειμένου να στρογγυλοκαθίσει, να εξασφαλιστεί παροδικά ή για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και να εξασφαλίσει επίσης και τους στενούς του συνεργάτες, τους αποκαλούμενους και «αυλικούς»;
Προσπαθώντας, εκφράζοντας μόνο τον εαυτό μου φυσικά, να ταράξω λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα, θα κάνω έναν παραλληλισμό που θεωρώ ότι θα βοηθήσει να αντιληφθούμε και να αναλύσουμε καλλίτερα το τί γίνεται.
Φανταστείτε ότι καθώς περπατάτε στον δρόμο συναντάτε έναν άνθρωπο εκπληκτικό, πολύ sic, εντυπωσιακά ντυμένο, μ’ έναν «αέρα» υπεροχής στο ύφος του, εντελώς ξεχωριστό. Δεν αναφέρομαι στο φύλο, αλλά απλώς τονίζω το ξεχωριστό και ανθρώπινο στοιχείο του. Θαμπωμένοι όπως είστε, καθώς πλησιάζει στο μέρος σας ο άνθρωπος αυτός, σταματάτε και τον παρατηρείτε. Πλησιάζει, σας χαμογελά ζεστά, υπέροχα και πάνω που είστε έτοιμοι να έχετε ένα λιποθυμικό σοκ, μια μπόχα, μια δυσοσμία, μια κακοσμία που όμοιά της δεν έχετε ξαναμυρίσει, σας φέρνει το λιποθυμικό σοκ, έχοντας προλάβει να χάσετε κάθε καλή σκέψη για τον άνθρωπο αυτόν.
Ξεχάσατε ή όχι τα πάντα; Την όμορφη εμφάνιση, τα χαμόγελα, το εάν φορά ή όχι πολύ όμορφα ρούχα, την όμορφη εικόνα του… Τα πάντα. Αντί για θαυμασμό αηδία. Σίχαμα σκέτο, που γρήγορα-γρήγορα προσπαθείτε να απομακρυνθείτε από κοντά του για να αποφύγετε την μπόχα…
Αυτό δεν συμβαίνει κι όταν ο ξεχωριστός και μοναδικός άρχοντας φορά ένα προσωπείο και πίσω από αυτό κρύβει την «βρόμικη» πλευρά του εαυτού του;
«Μακιγιέζ»-επικοινωνιολόγοι με τα τρυκ τους, βιβλία με ρήσεις μεγάλων προσωπικοτήτων που ξεχνιούνται μετά τις εκλογές ή που δεν ισχύουν για τον άρχοντα, κατά το «δάσκαλε που δίδασκες…», επιστρατεύονται με σκοπό την κοροϊδία των ψηφοφόρων. Φενάκη σε κάθε κίνηση με έσχατο σκοπό το κέρδος που ‘ρχεται με την κατάκτηση της θέσεως.
Ένας άνθρωπος που δέχεται να γίνει πολιτικό πιόνι των υστερόβουλων, των πονηρών, φαύλων και φιλοχρήματων ανθρωπόμορφων τεράτων που τον στηρίζουν οικονομικά και όχι μόνο ώστε μετά την εκλογή του, να γίνει πειθήνιο όργανό τους. Να εκτελεί όλες τους τις εντολές. Να εκτελεί τα… πολιτικά του καθήκοντα, χωρίς αυτονομία και χωρίς άποψη.
Κατασκευάζεται λοιπόν, τρόπον τινά, ένα ρομπότ, ένα ανδρείκελο που υπακούει σε εντολές, μια μαριονέτα, ένα στρατιωτάκι που εκτελεί αγόγγυστα τα πάντα όσα το διατάζουν.
Πολλές φορές απορώ πως μπορεί ένας άνθρωπος, ο οποίος εμφανίζεται ως ηγετική φυσιογνωμία, ως αδιαμφισβήτητος αρχηγός, να καταπέσει τόσο πολύ. Γίνεται καταγέλαστος και αξιοκαταφερόνητος.
Τον περιγελούν και τον λυπούνται αλλά αυτός δεν το καταλαβαίνει επειδή η εξουσία τον έχει μεθύσει. Τον έχει πλανέψει. Φυσικά το χρήμα επίσης, και κάποιες επιπλέον «τυχερές» δεν επιτρέπουν το ξεγάντζωμα από το… αγκίστρι του θώκου.
Όλοι ξεχνούν ότι τόσα και τόσα καρναβάλια περνούν, τόσοι και τόσοι είναι οι βασιλιάδες καρνάβαλοι που περιφέρονται από περιοχή σε περιοχή, «πολιτικά και ιδεολογικά» γυμνοί, μα στο τέλος όλοι καταλήγουν στην πυρά. Όλα είναι στιγμιαία στην ουσία, και η ζωή είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα.
Ο εγωισμός, η εγωπάθεια, η έλλειψη κοινωνικής μόρφωσης, (όλοι υποτίθεται ότι έχουν μόρφωση μα κανένας δεν διαθέτει τελικά την κοινωνική εκείνη παιδεία που απαιτείται για να κατευνάσουν την μεγαλομανία τους) οδηγούν εν τέλει σε ατοπήματα, σε ανοησίες αλλά και γκάφες ολκής.
Διότι τί νόημα έχουν τα δήθεν όταν συμβαδίζουν με την προσωπικότητα, με το «είναι» του άρχοντα; Όταν ο άρχοντας είναι ακριβώς μια μαριονέτα χειρίστης ποιότητας, όταν είναι πιόνι στην σκακιέρα των χορηγών;
Ο Κοραής είπε
«Τετράγωνοι άνθρωποι γεννιούνται πολύ λίγοι. Στρογγυλοί όμως πάρα πολλοί. Αυτοί και μόνο κατρακυλούν και χάνονται…!»