AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

24.06.2017

Ο καιρός μας

767DRITSAS

Γράφει ο Γιάννης Δρίτσας

Ειδικός Συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ

Είναι ένα εντελώς ρητορικό ερώτημα. Διότι όποια απάντηση και εάν δοθεί, είναι εντελώς σωστή.
«Ο κόσμος αυτοναισθητοποιείται» όπως μου είπε και ο Προκόπης. Δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί το χρονικό εκείνο σημείο, μιας από τις πολλές…. Μεταπολιτεύσεις, στον ελλαδικό χώρο τουλάχιστον, όπου πολιτική και διαπλοκή αποφάσισαν να ενωθούν εις σάρκαν μιαν.
Έχω αναρωτηθεί πάμπολλες φορές εάν μπορούμε να μιλάμε για λίγο ή για πολύ διαπλοκή. Είναι σαν το ψέμα. Μικρό ή μεγάλο; Υπάρχει αθωότητα ή όχι; Υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση;
Μας μάθαν να μισούμε και να αηδιάζουμε με την απολυτότητα. Απολυταρχία την μετονόμασαν και εν τέλει μας μύησαν στο να αποστρεφόμαστε το ξεκάθαρο νόημα των λέξεων.
Άραγε, το ψέμα είναι ψέμα και η διαπλοκή είναι διαπλοκή;
Είναι αδύνατον να είναι κάποιος «λίγο παράνομος»; Μα είναι παράνομος. Λίγο ή πολύ, αυτό δεν είναι δουλειά παρά μόνο των επιφορτισμένων με την κρίση του μεγέθους των παράνομων πράξεων. Εμείς έχουμε καθήκον και ιερή υποχρέωση να είμαστε νόμιμοι. Μπορούμε;
Φυσικά και όχι. Πάντοτε υπάρχει κάτι που μας μεταμορφώνει από Ιαβέρηδες σε Αγιάννηδες. Αυτό το κάτι είναι η οικογένεια, το παιδί, η πείνα, η φιλοδοξία, η ζήλια, ο φθόνος, η κάθε λογής δοσοληψία, η κάθε λογής διαπλοκή…
Κάπου κείθε εκκίνησε το φαινόμενο εκφύλισης και απομείωσης της αξίας της λέξεως «τσίπα», «αξιοπρέπεια».
Ο τοκογλύφος, ξεσκίζει τον κόσμο αλλά έχει λεφτά και είναι δυνατός. Τον σέβονται όλοι. Στην αντιδιαστολή κάποιος είναι μπλεγμένος στα δίχτυα του τοκογλύφου, δεν μπορεί να τον πληρώσει. Αυτομάτως είναι ρεζίλι, είναι μίασμα και τον αποστρέφεται η κοινωνία.
Ο πολιτικός, συναναστρέφεται με τους «δυνατούς» τους ζητά να τον στηρίξουν, χρηματικά κυρίως αλλά και με την επιρροή τους, ώστε να εκλεγεί. Είναι ανάγκη να εκλεγεί για το καλό των…. Δυνατών πολιτών που τον στήριξαν. Όχι δεν διαπλέκεται. Αλλά να βρε παιδί μου, μια ανάθεση από δω, μια ευεργετική διάταξη από κει και πάει λέγοντας.
Ο ισχυρός, ετοιμάζει τον πολιτικό μαριονέτα, τον κάνει ευπώλητο προϊόν, τον αναδεικνύει κι ας μην έχει διοικήσει ούτε περίπτερο, τον τοποθετεί στον θώκο κι ύστερα, ο πολιτικός, ξεκινά την πορεία του για το καλό του… τόπου. Δεν δέχεται καμία παρέμβαση και δεν του επιτρέπει η ηθική του πάνω από όλα να ανταποδώσει στον ευεργέτη του το καλό που του έκανε… Φοβερό.
Οι κάθε λογής ισχυροί, με γεμάτο και παχύ πορτοφόλι, οι ανέγγιχτοι, αυτοί που αποστρέφονται το πόπολο, συναγελάζονται με τους πολιτικούς κάθε πολιτικού χώρου, αν και τελευταία ο κάθε ιδεολογικός χώρος έχει τους δικούς του χορηγούς, κάνοντας την δουλειά τους χωρίς μεγάλα προβλήματα. Φυσικά, επειδή θέλουν να τα έχουν καλά και με τις τοπικές κοινωνίες, προσπαθούν να συμβιβάζουν τα πράγματα. Πάντα προς όφελός τους αλλά…
Δείτε τι γίνεται όταν δεν υπάρχει η αξιοπρέπεια και η σοβαρότητα, όταν με το ζόρι οι κοινωνικές ομάδες αλλά και οι πολιτικοί θέλουν να αναδείξουν το… μη έργο τους, και από την άλλη ο ισχυρός θέλει και αυτός να βγάλει τα χρήματά του.
Από την μεριά των κοινωνικών ομάδων, μέσα από την ανάγκη να παράξουν έργο τρομερό, να ξεπεράσουν τον προκάτοχο ή να γράψουν το όνομά τους στην γελοιότητα που λέγεται ιστορία, προστρέχουν στον ισχυρό, είτε ευθέως είτε δια «αντιπροσώπου» και παρακαλούν για μια δωρεά τέτοια που να τους βοηθήσει στην υστεροφημία τους.
Οι πολιτικοί; Μόλις αντιληφθούν ότι μέσα από αυτήν την προσπάθεια θα μπορέσουν και οι ίδιοι να προσπορίσουν κάποιο όφελος, κοινώς ψήφους, ενώνονται με την κοινωνική ομάδα και ως αρωγοί αναζητούν κι αυτοί την θέση τους στην ιστορία και φυσικά το αντίτιμο των υπηρεσιών τους.
Ο ισχυρός είναι καταχαρούμενος. Με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια. Τους έχει όλους ευχαριστημένους.
Έρχεται τώρα η Θεία Δίκη. Κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται πως ό,τι και να γίνει, μόνο ο ισχυρός είναι κερδισμένος, επειδή εν τέλει κάνει την δουλειά του. Όποια παρανομία και να κάνει δεν πρόκειται να τον αγγίξουν, επειδή με τα λεφτά του(!!!!) «βοήθησε» το κοινωνικό σύνολο και τον πολιτικό ταγό. Φυσικά, μπορεί να μεγαλώσει και την παρανομία του, να φουσκώσει περαιτέρω το πορτοφόλι του, και όλα αυτά, ας τα κάνει εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Το κοινωνικό σύνολο, μέσα από την κοινωνική ομάδα και τον πολιτικό, θα μάθει τον ευεργέτη του. Θα τον αποθεώσει. Κανένας δεν θα ρωτήσει «γιατί». Δεν θα αναρωτηθεί το «πώς». Δεν θα διαμαρτυρηθεί εάν προκύπτουν και κάποια μικρά θέματα. Διότι στις μέρες μας αξιοπρέπεια είναι η επαιτεία. Είναι η φιλοδοξία. Είναι το όνομα που θα μείνει χαραγμένο στην πλακέτα. Αξιοπρέπεια είναι η με κάθε τρόπο ανάδειξη του ονόματος των λίγων και έξυπνων εις βάρος των πολλών να αυτοαναισθητοποιημένων…
Η δυσωδία που αναδύεται από την κοινωνία είναι πλέον ανυπόφορη. Ο κόσμος έχει μάθει πως η κατεργαρία, η μπαμπεσιά, είναι προσόν δυσεύρετο και αναγκαίο για να επιβιώσει κάποιος σε τούτον τον τόπο. Αυτή η γνώση οδήγησε στην κατάπτωση που συντελείται στις μέρες μας.
Μόνο που με τον τρόπο αυτόν, καταφέραμε να εκδιώξουμε τα ίδια μας τα παιδιά. Καταφέραμε να διώξουμε την καλλίτερη γενιά της χώρας. Τους κάναμε μετανάστες οικονομικούς, επειδή το μόνο που ενδιέφερε ήταν να αποκτήσει ο Έλληνας μεζονέτα, εξοχικό, διακοπές, και… δημοσιουπαλληλίκι. Ξεπουλώντας σε εξευτελιστική τιμή τον εαυτό του και την οικογένειά του.
Αυτό που ενδιέφερε ήταν να δουλεύει ο Έλληνας ουσιαστικά 3ήμερο μέσα στο 5νθήμερό του, και το Σαββατοκύριακό του είτε να ρίχνει… γαρούφαλλα και γυροβολιές με το φίνο γυναικάκι και το ακριβό ρολόι στα μπουζούκια ή να φεύγει για 2ήμερη ξεκούραση.
Καταφέραμε να γίνουμε χώρα που δεν παράγει παρά μόνο πολιτικούς, και υπηρεσίες. Εάν είσαι επαγγελματίας είσαι κλέφτης εξ’ ορισμού για την εφορία, είσαι κεφαλαιοκράτης και πλουτοκράτης για το χρεοκοπημένο από ιδέες και λύσεις αριστερό κίνημα και για την υπόλοιπη αριστερά είσαι πηγή εισπράξεων φόρων και αντισταθμιστικών μέτρων για να κάνει μια αποτυχημένη και χωρίς ορίζοντα πολιτική.
Αυτό είναι παρακμή!