AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

25.11.2017

Ο καιρός μας

540ipsilantisant
Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι δημαιρεσίες γίνονταν την πρώτη Κυριακή του έτους κάθε δύο χρόνια, οπότε, τις ημέρες των εορτών, οι δημοτικοί άρχοντες δεν μαγείρευαν γαλοπούλες αλλά… θέσεις για τους νέους ευνοημένους τους.
Σήμερα, άλλαξαν, η ημερομηνία και η νοοτροπία … των «μαγείρων». Αυτό διότι μέσα στην «παντοδυναμία» τους δεν νοιάζονται αν αυτό που σερβίρουν στους «βοηθούς» τους είναι ή όχι «καμένο».
Δυστυχώς οι θέσεις ευθύνης στους δήμους αποκαλύπτουν ένα διαρκές «παζάρι» ανάμεσα σε δημάρχους και συμβούλους (πολλές φορές μάλιστα και πριν εκλεγούν). Αποκαλύπτουν την συναλλαγή, με σκοπούς και στόχους που δεν είναι πάντοτε ορατοί, τις σκοπιμότητες της επόμενης μέρας… υποβαθμίζοντας την πολιτική ζωή σε ότι πιο αγοραίο.
Άλλοτε ο δήμαρχος συμπεριφέρεται ως «απόλυτος άρχων» που αποφασίζει με τις δικές του σκοπιμότητες, ή τους προσωπικούς του πολιτικούς σχεδιασμούς, άλλοτε βρίσκεται δέσμιος ισχυρών παραγόντων, υποσχέσεων και πιέσεων. Σπανίως κινείται στην λογική της αξιολόγησης και της δημοκρατικής συζήτησης με τους συνεργάτες του.
Αυτό βέβαια ξεκινά από την δημαρχοκεντρική αντίληψη της νομοθεσίας για την αυτοδιοίκηση, που σε συνάρτηση με την πολιτική πονηρία των υποψηφίων αρχόντων, τους οδηγεί στο να τάξουν προεκλογικά και… «εμπιστευτικά» σε πολλούς την ίδια θέση.
Σε πρώτη φάση κάνουν προεπιλογή αυτών που θα εκλεγούν, με γνώμονα τις ψήφους που φέρνουν και τις «φατρίες» που εκφράζουν.
Με τέτοια νοοτροπία, φυσικά, αποκλείονται από χέρι ικανότατοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά, αλλά δεν κουβαλάνε «προίκα» σε ψήφους και δεν είναι σε θέση να χορεύουν… ζεμπέκικο τα μεσάνυχτα.
Όσοι στο παρελθόν ξεγελάστηκαν, νομίζοντας ότι το προσωπικό και επιστημονικό τους κύρος στην κοινωνία είναι επαρκές και βρέθηκαν μπροστά σε εκπλήξεις.
Αφού λοιπόν με τέτοιο κριτήριο συγκροτηθούν τα ψηφοδέλτια και περιοριστεί η δυνατότητα επιλογής από τους πολίτες, η εκλογή είναι… «ψιλοσημαδεμένη» και το παζάρι θέσεων αρχίζει πολύ νωρίτερα.
Για τους δημάρχους συνήθως ουδεμία σημασία έχει ποιος είναι ικανός για την μια ή την άλλη δουλειά, εκείνο που τους ενδιαφέρει ,είναι να κάνουν την δική τους δουλειά που συνήθως είναι… η νίκη στις επόμενες εκλογές και όχι το έργο για τις επόμενες γενιές!
Όλα αυτά δεν διαβάζονται ευχάριστα από πολλούς τους οποίους αφορούν οι εκτιμήσεις, αλλά η υπόθεση δεν είναι καθόλου προσωπική, δεν αφορά την ικανότητα του ενός ή του άλλου, αλλά στα κριτήρια με τα οποία γίνεται κάθε φορά η επιλογή των συνεργατών για τις θέσεις ευθύνης.
Το γεγονός ότι το όλο σύστημα δεν υπακούει σε λογικές αξιοκρατίας, αποδεικνύεται με την ανακύκλωση στην σύνθεση της ομάδας, και ο «προπονητής» δεν το κάνει γιατί ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα, όπως στο ποδόσφαιρο αλλά γιατί αναγκάζεται να κρατήσει ισορροπίες και υποσχέσεις, ενίοτε να στραπατσάρει τους «επικίνδυνους» που ενδεχομένως θα ήθελαν να γίνουν «βεζίρηδες» στην θέση του βεζίρη!
Το κακό είναι ότι πολλοί αυτό το θεωρούν λογικό, αναπόφευκτο ή πολύ… φυσιολογικό!
Δηλαδή, έτσι λειτουργεί το σύστημα και πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτήν την ιδέα;
Προσωπικά διαφωνώ γιατί ούτε αναπόφευκτο ούτε φυσιολογικό είναι όλο αυτό, αλλά και δεν είναι σε καμία περίπτωση υπέρ των πολιτών και της προόδου του Δήμου.
Δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο το πολιτικό σύστημα και πρέπει να βρεθούν λύσεις που θα περιορίζουν αυτά τα φαινόμενα και την «παντοδυναμία» του δημάρχου.
Το πρώτο που χρειάζεται είναι να μην υπάρχουν αντιδήμαρχοι αμειβόμενοι, καθώς πλέον δεν συζητάμε για πολιτικές θέσεις, αλλά για πρακτικές πολιτικών προϊσταμένων δημοσίων διοικητικών μονάδων.
Η διολίσθηση σε αυτήν την πρακτική έχει αρχίσει εδώ και πολλά χρόνια και συνεχίζεται αδιάκοπα με αποτέλεσμα σοβαρές στρεβλώσεις στο σύστημα διοίκησης, το οποίο έχει γίνει υποχείριο της πολιτικής διοίκησης και «χορεύει» στο σκοπό που βαράει κάθε φορά ο πολιτικός προϊστάμενος που καθοδηγεί την υπηρεσιακή δομή, λειτουργώντας ως τροχοπέδη στην αναγκαία αυτοτελή λειτουργία της.
Η αποτελεσματικότητα στην διοίκηση δεν διασφαλίζεται με Δήμαρχο σε ρόλο Γενικού Διευθυντή και αντιδημάρχους σε ρόλο προϊσταμένων σε υπηρεσιακές μονάδες.
Η διοίκηση χρειάζεται πολιτική διεύθυνση αλλά η μετατροπή της σε υποχείριο της πολιτικής εξουσίας καταλύει την αναγκαία αυτοτελή λειτουργία της και την απαιτούμενη συνέχεια σε κάθε πολιτική αλλαγή.
Η παρέμβαση της πολιτικής διοίκησης δεν μπορεί παρά να περιορίζεται σε κατευθύνσεις δράσης, σε συγκρότηση πλάνου ενεργειών, σε στοχοθέτηση και στον έλεγχο του βαθμού υλοποίησης.
Στην βάση αυτή μπορεί να γίνεται η αξιολόγηση έργου της υπηρεσιακής μονάδας, να επιμερίζονται οι ευθύνες, και να αξιολογούνται τα αποτελέσματα.
Σε μια τέτοια λογική διοίκησης ο ρόλος των πολιτικών είναι επιτελικός. Δεν χρειάζονται αντιδήμαρχοι ορισμένοι με κριτήριο τους ψήφους ή τις εσωτερικές ισορροπίες ή τις επόμενες εκλογές. Ούτε να παριστάνουν τον διευθυντή της υπηρεσίας ή να παίζουν τον ρόλο του υπαλλήλου ή να δέχονται πολιτική «πελατεία».
Έως σήμερα, το πολιτικό σύστημα αυτό-τροφοδοτώντας την αναπαραγωγή του, δεν χρειάζεται ευέλικτες, ανεξάρτητες και αποτελεσματικές υπηρεσίες αλλά δέσμιες των δικών του επιδιώξεων. Ως εκ τούτου χρειάζονται τα «κατάλληλα» πρόσωπα για το παιχνίδι αυτό. Σίγουρα όχι ανθρώπους με γνώση, επιστημονική κατάρτιση, πολιτικό κριτήριο και κυρίως όραμα για το αύριο.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο νόμιμα μεν αλλά με πολλές μεθοδεύσεις γίνονται οι αλλαγές στους αντιδημάρχους και στις θέσεις ευθύνης.
Πολλές φορές μάλιστα, εντελώς προκλητικά και παράλογα για την κοινή γνώμη.
Ίσως, από τα παραπάνω να αποτυπώνεται σκληρότητα, «ελιτισμός» και ακρότητα.
Όταν υπάρχει η αντίληψη ότι ο καθένας θα μπορούσε να είναι δήμαρχος, τότε πράγματι έχουν δίκιο.
Όμως, όποια φιλοδοξία ή αντίληψη κι εάν υπάρχει, δεν μπορεί ο καθένας να είναι δήμαρχος.
Ευνόητο είναι πως δεν κάνουν όλοι για αντιδήμαρχοι, αλλά ως γνωστόν από την στιγμή που έχει χαθεί το μέτρο και η συναίσθηση της ευθύνης, δεν μπορούμε να ζητάμε καλλιγραφίες.
Χρειάζεται να αντιληφθούμε ότι η πολιτική αλλαγή στις σημερινές δύσκολες εποχές, προϋποθέτει αλλαγές πρωτίστως σε αντιλήψεις. Είναι αναγκαίες οι πολιτικές διαχείρισης των υποθέσεων των πόλεων, με γνώμονα την προοπτική ο εκάστοτε Δήμος να ακμάζει και να προοδεύει, έχοντας ευοίωνο μέλλον.
Όσο αυτό δεν θα είναι ζητούμενο, θα επαναλαμβάνεται το παζάρι με τα οφίτσια και τις θέσεις με παντοειδή προνόμια.
Υ.Γ.: Ασφαλώς και υπάρχουν άνθρωποι σε θέσεις ευθύνης που κάνουν καλά την δουλειά τους, αλλά ως γνωστόν οι εξαιρέσεις δεν επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι κρίσεις δεν έχουν επουδενί προσωπικό χαρακτήρα αφορούν κυρίως πρακτικές της πολιτικής εξουσίας.