AixmiNews.gr - H Ηλεκτρονική εφημερίδα των Μεγάρων, της Νέας Περάμου και της Δυτικής Αττικής

21.08.2018
Ειδήσεις

kakomoira

Όλα σε αυτή τη ζωή παίρνουν ένα τέλος. Και το τέλος της αγαπημένης μας Τσεβής ήρθε απροειδοποίητα τη Κυριακή στις 25 Ιουνίου. Εκεί που έτρωγε στην αυλή μια κομπόστα.
Εγώ που σας γράφω, δεν είμαι άλλη από τη νύφη της τη Γαρουφαλλιά. Δύσκολος άνθρωπος η πεθερά μου. Περάσαμε με τα πάνω μας και τα κάτω μας. Αλλά στο τέλος χάρις στην υπομονή και από τις δυο πλευρές, είχαμε αίσιο τέλος.
Αυτό που μας ένωνε ήταν η αγάπη μας για τον Αποστόλη. Ποιος είναι αυτός; Ο άντρας μου ντε.
Έχει πάρει επιδότηση και έχει πέσει με τα μούτρα στην γεωργία. Και το παρελθόν του με την Απέναντι που έλεγε και η πεθερά μου, έχει αρχίζει να ξεθωριάζει.
Αλλά το κέρατο παραμένει κέρατο. Φταίω και γω φυσικά που τον παραμελούσα με τη δουλειά στο σούπερ μάρκετ, αλλά τι να κάνουμε έτσι όπως μας τα κατάφεραν οι κυβερνώντες. Με κάποιο τρόπο δεν πρέπει να ζήσουμε και μεις; Όλοι έχουμε πέσει με τα μούτρα στη δουλειά και δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι, γι’ αυτό και σηκώνετε το άλλο κεφάλι από μόνο του, και τραγουδάμε μετά τη Ρίτα «ιστορία μου αμαρτία μου».
Κεφάλι δε σήκωσε κατά τη διάρκεια της κηδείας, η φίλη της πεθεράς μου, η Λεφτεριά. Το τι κλάμα έκαμε, στέναξε όλη η Όξω Βρύση. Μέχρι και οι Πακιστανοί έκλαιγαν. Βέβαια αυτοί έκλαιγαν που έχασαν το συσσίτιο που τους πήγαινε η Τσεβή με κανένα αβγό για να λιγδώσει λίγο το έντερο τους.
Ο μεγάλος μου γιος ο Θάκης, μαζεύτηκε, και γράφτηκε στα ΙΕΚ για να σπουδάσει κομπιούτερ. Για την Παρασκευούλα μου δεν ανησυχώ ακόμα, γιατί είναι μικρή ακόμα.
Τηλεφωνιέμαι που και που με τη κουνιάδα μου στο Καρπενήσι και μαθαίνω τα νέα της. Ο λόγος που είχε χωρίσει παροδικά με τον άντρα της, είναι ότι εκείνη ήθελε να πολιτευτεί με το νεαρό Μπακογιάννη και εκείνος ο μπαστουνόβλαχος δεν την άφησε. Την ήθελε εκεί σκλάβα για την μπουγάδα και βασίλισσα στα αντοκολλητικά.
Πως το έχουν ορισμένοι άντρες, οι γυναίκες τους να μην δουλεύουν, δεν το έχω καταλάβει. Η δουλειά βρε είναι υγεία και οικονομία μέσα σε ένα σπίτι.
Αλλά τι τα θέλετε τι τα γυρεύετε που έλεγε και η πεθερά μου. Να δούμε πότε θα ανασάνουμε λίγο για να ζήσουμε και μεις σαν άνθρωποι βρε παιδί μου. Προχθές που πήγα στη Βαρέα με τα παιδιά, λίγο έλειψε ο Αποστόλης μου να δείρει τους Ρομά που έχουν κατασκηνώσει. Όπου πάνε το κάνουν γκέτο τους. Για να ηρεμίσουν λίγο. Που απλώνουν ένα χαλί στη θάλασσα και νομίζουν πως είναι δική τους η παραλία.
Και έχουν ένα θράσος βρε παιδί μου σαν τη Ζωή τη Κωνσταντοπούλου. Για τέτοια γλώσσα μιλάμε.
Άντε να μην αρχίσω να φορτώνω και αρχίσω τις κατάρες σαν τη πεθερά μου. Τώρα την καταλαβαίνω και κείνη γιατί τα έχωνε σε όλους και την έλεγαν κακιά.
Αλλά έτσι είναι. Όποιος λέει την αλήθεια δεν τον χωνεύουν. Τους κόλακες θέλουν όλοι, γιατί τους κάνουν να νοιώθουν ωραία. Μια στιγμή να μιλήσω λίγο στη μικρή να φύγει από το πεζοδρόμιο.
«Φύγε μωρή από το πεζοδρόμιο και πάρε το ποδήλατο σου, μη σας βάψουν μπλε οι εργάτες του Δήμου και μετά τρέχουμε να βρούμε νέφτι για να σε γυρίσουμε άνθρωπο.»
Τι κακό πια κι αυτό! Δεν μπορείς πλέον να κάτσεις στο πεζοδρόμιο του σπιτιού σου με τίποτα. Το μόνο καλό που έγινε, με αυτό το χρωματισμό, είναι ότι σταμάτησαν να μαζεύονται τα πηγαδάκια των χηρευαμένων και να θάβουν όλα τα Μέγαρα, κάνοντας πως πλέκουν μαλλί, αλλά πίσω από τα γυαλιά φαρμακώνουν με τη γλώσσα τους ότι κινείται.
Τις ξέρω εγώ αυτές τις χήρες! Όταν ήρθα τότε νέα νύφη, δεν με έθαβαν και μένα;
Αλλά εγώ που τα κατάλαβα αυτά από την αρχή, τους έκοψα το βήχα, γι’ αυτό δεν με χωνεύουν και δεν με είδαν ποτέ με καλό μάτι. Γιατί εμένα δεν μ’ αρέσει το κουτσομπολιό. Που ανάθεμα την ώρα που σχολιάζουν οι συφοριασμένες. Από τις γειτονιές, τα μοναστήρια μέχρι τις λαϊκές και τις κηδείες. Τη γειτόνισσα τη Λεφτεριά κρατάω λίγο, για να μιλάω και με έναν άνθρωπο εδώ που μένω, αλλά δεν την εμπιστεύομαι και δαύτη.
Το μόνο που εμπιστεύομαι και σας το εξομολογούμε είναι ότι η Κακομοίρα σήμερα λαβαίνει τέλος. Συγγνώμη όσοι στενοχωρήθηκαν ή θίχτηκαν μέσα από τη παρούσα στήλη άλλα να ξέρουν, ότι όποιος κρίνει κρίνετε. Και να προσέχουν τι λένε και τι κάνουν γιατί θα βγαίνουν πάντα στήλες που θα τους σχολιάζουν όπως τους αρμόζει.
Καλό καλοκαίρι. Και από Οκτώβρη …ποτέ δεν ξέρεις τι νέα στήλη θα σκάσει.
Ατούταλερ…
Πάνος Σισανός